The Diva and Her Rockstars

Seven

It took a few days para ayusin ang lahat. I am officially one of the openers sa concert tour ng Chaos Saints. Am I happy? Yeah, of course I am dahil makakasama ako sa concert tour ng paborito kong music artist. I am their biggest fan at lagi akong nakaabang sa mga balita tungkol sa kanila. Their concert tour is a hit and very successful. Nagpaplano nga kami ng mga kaibigan ko na manood ng kanilang concert pag may free time na sa schedule ko. But since magiging opener na ako, I will be working with them which I am dreading.

After that night nang makasama ko silang apat, hindi ko na sila nakatagpo ulit. Nihindin a ako nakalapait sa kanila dahil s amabilis nap ag-boost ng kanilang kasikatan. I was busy and determined with my own career also kaya hindi ko na sila naisip pa. But I never thought na papasok ako sa sitwasyon nag anito. My friends na kasama ko sa tour ay excited, samantalang ako, hindi ako alam ang mararamdaman ko. I don’t even know what to do kung saklai man na makaharap ko sila. I am wishing that I don’t. na busy kaming lahat and I will just do my job as one of the openers. Sana maging busy sila sa kanilang mga fans or babae na dinadala sa kanilang bus. By thinking that, parang may kumurot sa puso ko.

“Girl! Oh my gosh! Sobrang excited na ko!” tuwang sabi ni Riley at kumapit siya sa aking braso. It was early in the morning at madilim pa. Hindi pa sumisikat ang araw at nandito na kami sa harapan ng Empire building. May sorpresa kasi ang aking magulang at kapatid sa akin at hinihintay naming sila ngayon.

“Excited tayo, pero itong si Lulu parang matatae.” Sabi naman ni Cosmo at napaaray siya nang hampasin ko ang kanyang braso.

“I am just nervous and worried.” Tipid kong sagot. Napatingin silang lahat sa akin.

“Worried with what? May I just remind you na pinili ka mismo ng manager ng Chaos Saints. He said specifically na ikaw muna ang pampakalma bago ang craziness na gagawin ng banda. Magugustuhan ka ng mga tao, Lulu. They will see you on stage at pag-nagperform ka na, gulatin mo silang lahat.” Sabi naman ni Miley.

“Iba rin kasi ang kanilang crowd. I mean they are rockstars and they considered to be rock gods. Tapos may sisingit na tulad ko.”

“You’re a different flavor! Kakaiba ka sa lahat. You’re a soulful dive with so much sensuality na mag-iinit ang stage dagil sa’yo. Babe, hindi ba’t nangako ka na hind imo na maliliitin ang sarili mo. Lulu, you need to show them that your confident at may tiawal ka sa skills mo. Kung pagiging timid ang ilalabas mo sa harapan nila, lalamunin ka ng ibang artist. Show them that you are worth the spot.” Paalala sa akin ni Iggy at tumango ako. Ngumiti siya at bahagya niya akong niyakap.

“Enough with the pep talk. Nasaan na ba ang family mo? I want to get some more sleep habang nasa biyahe tayo.” Sabi ulit ni Miley.

“Sobrang busy niyo kasing apat kagabi. Ang sabi ko naman kasi na matulog na kayo. Mabuti na lang at nag- noise cancelling headset ako at baka kung ano ng naririnig ko.” Napatawa silang apat at umiling ako.

“Bakit ka ba kasi single hanggang ngayon? Hindi ka sana maiinggit sa amin noh!” ani ni Miley and she bump her hips on mine.

“After that debacle with that country singer. Parang may trauma na ako sa pagkakaroon ng boyfriends. Besides, I am quite busy with a relationship. A hookup is not an option dahil may pangalan na akong inaalagaan.”

“Sabagay… Maybe may ibang plano ang taas para sa’yo. Chance mo na siguro dahil makakasama mo sa tour ang mga crushes mo.” Kinikilig na sabi ni Riley at namilog ang aking mga mata. Uminit din ang aking mukha at napa-pout ako. Napatawa naman sila na hinayaan ko na lang. Natigilan kaming lima nang may marinig kaming ugong ng sasakyan. Nakita naming ang isang malaking tour bus na papalapit sa amin. It was all black, shint and looks luxurious. Tumigil ito sa harapan naming at nang bumukas ang pinto nito, lumabas ang aking magulang at kapatid.

“SURPRISE!!!” sabay nilang sabi na tatlo. Napaawang naman ako ng labi at niyakap ako ng aking parents at sumunod ang aking kapatid.

“Shut up! Ito ba ang gagamitin naming sa tour!” excited na sabi ni Miley at tumango ang mga ito.

“We want you all to be comfortable. Alangan naman na walang sariling tour bus ang kapatid ko.” Sabi ni Sergei. “I will not let her ride on the other bus that is full of men. Who knows what’s going in there.”

“T-Thank you…” di makapaniwala kong sabi. “Don’t you think this is too much? Opener lang ako, Kuya. I am not of a big name yet.”

“So? This is our gift for you. Let them talk, little princess. Hindi naman pera ng management ang ginamit dyan. It’s ours, our family. Gusto naming na kumportable ka habang nasa tour kayo. You can make wonderful music pag hindi maganda ang place niyo. Hinanda na naming lahat. It's full of groceris and other things at kayo na lang ang kulang.” Nagpasalamat ulit ako at niyakap ko silang tatlo. Muntik na akong maiyak pero pinigilan ako.

“Hija, mag-iingat kayo, ha. Kayonga pat, alagaan niyo ng Mabuti ang anak ko.” Sabi ng aking ina sa aking mga kaibigan.

“Nasa location na si Priscilla at hinihintay ka na niya.” Sabi naman ng aking ama. “Good luck with your performance, anak. Nandito lang kami na laging nakasuporta sa’yo.”

“Papa, papaiyakin mo na ko niyan, eh.” Angal ko at natawa siya. “Sumakay na kayo at mahaba pa ang biyahe ninyo. Sasamahan kayo ng all around driver natin.”

"Maybe you can come and watch my performance.” Sabi ko sa kanila. Tinulungan ako ng aking kapatid na ipasok ang aming mga dalang gamit.

Nagpaalam na ako sa kanila at umalis na kami. Pare-pareho kaming umupo sa leather couch na naroon which was located sa harapn ng bus. Ang driver side ay natatakpan ng isang makapal na kurtina. Binati ko ang isa sa loyal driver ng aming pamilya at nagpasalamat din ako sa kanya. Habang nasa daan kami, chineck naming ang buong bus. Sa dulo ay ang malaking bedroom na may bathroom. Sa labas nito ay apat na bunk beds. May laiit na kitchen, a table at bench sa magkabilang side nito.

Tiningnan ko lahat ng cabinet napuno ng gamit at ang ref nap uno ng pagkain. There were snacks too, chocolates, dried fruits, water bottles, sodas, energy drinks at wala ni isang beer or anything alcohol. Tama nga si Kuya dahil pinuno nila ang us ng lahat ng kakailanganin namin. My friends went to their bunk beds at ako sa bedroom. I told them na pwede kaming mag-switch kung sino ang matutulog roon. Pero okay lang daw sa kanila since ako ang mas may kailangan nito. I really have good friends kaya naman gusto ko na lagi ko silang kasama.

It was after lunch nang makarating kami sa location. Nakita naming ang malaking venue kung saan gaganapin ang concert. Nakita rin naming ang mga tour buses na naka-park doon. Ang kaba na nararamdaman ko kanina ay bumalik tenfold. Sobrang nanlalamig ang aking mga kamay because one of this buses ay kung saan naka-stay ang Chaos Saints.

Nang tuluyan nang tumigil ang bus, nakita ko sa labas si Priscilla kasama ang manager ng rock band. Hindi nila kami nakikita sa loob, pero nakikita naming ang labas. Ayoko ng baumaba ng oaras na ;yon at gusto kong sabihin sa driver na bumalik na lang kami sa bahay. Pero wala ng atrasan ito. Nandito na ako. If I back out, iisipin lang nil ana isa akong brat at sinasamnatala ang posisyon ng family ko.

Lumabas kaming lima ayt binati naming ang dalawang managers. Nag-shake hands kami ni Gibson na malawak ang ngiti sa kanyang labi. Sinabi niya sa akin kung anong aasahan ko sa tour. Bago ako mag-perform sa stage, isang sound check muna ang gagawin namin. He told me what time will I perform at ano ang gagawin during the concert. Since may mga fans na mag-aabang sa labas, I just need to be careful at may mga security din na magbabantay sa akin.

Napansin ko ang malaking poster ng Chaos saints at sa opening act, naroon ang pangalan ko, ‘Vyxen Voss.’ Nakita kaya ito ng mga taong dadalo sa concert. Ayoko ng umasa, dahil iisa lang namna ang pinunta nila, ang mga rock star gods that will make the venue quake. Matapos naming makausap si Gibson, pumasok na ulit kami sa bus kasama si Priscilla.

“I discussed it already kung ano ang mga songs na kakantahin mo. You have at least 45 minutes to perform onstage. Ikaw ang magiging last na opener.”

“ANO?!” malakas kong sab isa huling sinabi ng aking manager. “What do you mean na ako ang last? Ibig sabihin susunod sa akin ang Chaos Saints?”

“Yeah… Ito ang napag-suapan naming ni Gibson. Bakit gulat na gulat ka?”

“Pero… Pero… Bakit ako? Hindi ba dapat isang rockband din?” nagtatakang napatingin sa akin si Priscilla. “Siguradong lahat ng concert goers naroon na.”

“That’s why we have an advantage. Mas maraming tao, mas maraming makakanood sa’yo. Many will talked about you and it adds with the promotion of you and your songs.” Malakas naman akong napabuntong hininga at hindi nakasagot. “Alluraynia, are you having second thoughts? Wala ng bawian toh.”

“Alam ko… Hindi ko lang in-expect nag anito ang mangyayari. Hindi niyo maaalis sakin na mag-alala. Ang daming scenario na tumatkabo sa utak ko at lahat ng ito ay hindi maganda.” Tumayo ako at tumungo sa pinto. “I just need some air. Give me an hour.” Pagkasabi nito, lumabas ulit ako ng bus at naglakad-lakad.