A Wife by Chance

Chapter 28

Inaasahan ni Nica ang ganitong ganap pero makatulog siya kanina hindi niya nasabi sa mga kasama ang posibling mangyari.

Nag inject si Nica ng gamot, di biro ang taas ng lagnat ni Nuybe.

"observe natin siya ulit kung hindi parin pupunasan natin siya."

"pinunasan na yan namin kanina pa pero hindi bumaba:

"hmm....Andrew bigyan mo ako ng maliit na planggana o kahit malaking bowl at dalawang malinis na hand towel. Pakiabot na rin ako ng isang bote ng wine."

"gagawa lang ako ng kape at gatas para sa inyu sa sunod nalang ang wine"

"sinasabi ko bang para sayu ang wine?"

"Andrew kumuha ka nalang, ako na ang kukuha sa bowl at towel."

Mataas parin ang lagnat nito kahit nabigyan na ng gamot. Na guilty si Nica dahil natulugan niya ito, pero wala siyang choice dahil hindi naman sila poyding pumunta sa hospital.

Diman naintindihan nila Andrew at Unse ang gustong gawin ni Nica ay sumunod nalang sila dito dahil wala naman silang paraan.

"anong plano mo Singko? hindi bumaba ang lagnat niya mula kanina"

"Bakit di nyu ako ginising agad ?""

"alam naming pagod ka, akala namin huhupa siya pagkatapos naming pinunasan, pero walang pinagbago."

"ineexpect ko na ito, pero nakatulog ako kanina at nakalimutan king sabihin sa inyu."

Pinag timpla ni Andrew ng gatas at kape ang dalawa.

"ito....inumin nyu muna habang mainit pa, parang matatagalan pang mag-umaga"

"after half hour kailangan humupa ang lagnat niya, hindi man delikado ang tama niya pero hindi parin nakakabuti sa kanya kapag hindi maagapan., posibling may kumplikasyun."

Hindi naging madali ang gabi nilang tatlo kasi lumipas na ang oras pero hindi parin humupa ang lagnat nito.

"Singko....bakit ganito ang body temperature niya? walang pinagbago."

"okey, Unse tanggalin mo ang kanyang saplot at paki bukas ng wine Andrew."

Binuhos ni Nica ang lahat ng wine sa bowl at bibabad ang dalawang hand towel.

"anong balak mong gawin Singko? "

"punasan natin ng wine ang buong katawan niya, wala na akung ibang maisip maliban dito. Hindi ko rin poyding bigyan ng gamot dahil kabibigay ko lang., subukan natin to at sana gagama."

"wala akong narinig sa ganitong paraan pero dahil wala naman akung maisip na paraan kaya subukan natin."

Halos naubos na nila ang wine sa pabalik balik na pagpupunas at namumula na ang pisngi ni Nuybe hindi ba ito tulad kanina na maputla.

"Andrew kumuha ka ng palanggana, mag-aalas kwatro na.... it's been 12 hours mula ng nawalan siya ng malay"

Hindi nga nagtagal at biglang umangat ang upper part ng katawan ni Nuybe na parang nasusuka. Kaya sininyasan ni Nica si Andrew ba ilapit ang hawak nitong planggana, gaya ng inaasahan ay gumising ito pero nagsusuka.

"Singko... anong nangyari sa kanya?"

"relax Unse... bababa na ang lagnat niyan dahil nakasuka na."

"pero okey ba yan? bakit ganyan ang nangyari?"

"nalasing siya sa wine na pinunas natin kaya ganyan ang resulta,kapag naka bawi ba siya e check mo ulit ang temperature niya, nasa kusina lang ako."

May pasok siya bukas, isa pa na problema dahil wala pang kasiguraduhan kung kailan babalik sina Sedrick. 6 and1/2months na ang kanyang pinagbubuntis at hindi na kayang itago dahil muka ng bumalik siya sa main building ay biglang bumula ang kanyang tyan. With in 2weeks ang laki ng inilaki sa kanyang tyan.

"kung bukas at wala pang final date ang pagbabalik ni Sedrick, hindi kuna itatago ang aking pagbubuntis. Total sa edad kung ito normal lang at wala akung inaapakan sa pagbubuntis kung ito. As if naman may choice pa ako, hindi ko naman poyding basta nalang talikuran ang kompanya."

"anong gusto mong kainin?"

"Drew.... kumusta na si Nuybe?"

"siguro ok na yun.."

"bakit?" gulat na tanong ni Nica dito.

"inaway lang kami dahil sa pinaligo daw sa kanya ang alak."

"hmm... parang malakas na nga siya..."

"aalis muna ako Nica, balak kung bumili ng isda para sa almusal alam kung pagod na ang lahat. "

Bumalik si Nica kung saan nandoon ang dalawang babae nag-uusap.

"Unse... anong temperature niya ngayun?"

"bumaba na Singko, sa tingin ko tuloy-tuloy na ito"

"hmm...mabuti king ganon, poyde na akong umuwi mamaya."

"wala kabang planong magpatingin as doctor mamaya? okey naba ang pakiramdam mo?" nag-alalang tanong ni Unse at nakakunot din ang noo ni Nuybe.

"dadaan ako bago umuwi, siguro dala lang ng pagod, hindi pa ako nakakabawi ng lakas."

"Sige magpahinga kana, gigisingin kita pagbalik ni Andrew para makakain na rin. Nagpabili ako doon ng isda para nakabawi man lang kayu."

"wag muna alalaganin yun...kahit sino ganon din ang gagawin. And sabihin mo kay Andrew wag puro isda."

******

Natagalan bago makabalik si Andrew dahil pinaluto na niya lahat, ano nalang ang silbi sa sariling restaurant. Dahil doon mahaba rin ang naging tulog sa naiwan maliban kay Nuybe.

"hi Nuybe!!!" nasaan yung dalawa? bakit nag-iisa la lang dito?"

"nasa loob, sa tingin ko subrang pagod ng mga iyon."

"maya-maya nalang natin sila gisingin....hmm...Nuybe alam mubang pinagdudahan ni Unse ang desisyon ni Nica kahapon?"

"bakit? may nangyari ba na hindi ko alam?'

"nabanggit ni Unse na umalis daw sila sa area kahapon na maramin pang naiwang buhay, I mean tao na alam naman natin na hindi ganyan ang ugali ni Nica."

"Siguro binigyan naman siya ng rason ni Singko pero, oo hindi nga niya ugling umalis ng hindi tapos ang misyon. Pero sigurado ako na kahit iniwan niya iyun pero malamang ang mga goods ay hindi niya hahayaang napakinabangan pa nang kabila."

"yun siguro ang pinasabog doon"

"ano?! may iba pabang nangyari?"

"oo... noong umalis tayu kahapon, hindi pa kalayuan ay sunod sunod naman ang pagsabog doon. Iwan ko kung gawa yun ni Nica or sadyang may bomba doon sa simula palang kaya niya inaya si Unse na umalis na."

"kaya naman pala hindi nalinawan si Unse sa ginawa ni Singko, kahit ako ngayun base sa sinabi mo ay may nabubuo tin akung katanungan."

"itanong nalang natin sa kanya mamaya, gusto mubang kumain muna?"

"hintayin nalang natin sila hindi ko rin alam kung anong poyde at bawal kung kainin ngayun."

"oo nga, pero wala namang binilin si Nica kanina"

"halos hindi naman nagsasalita si Singko mula ng paggising ko, tiningnan lang niya ang body temperature tapos may tinutok siyang gamot, pero wala namang iniwan"

"subrang pagod ng buntis nga iyun, nawalan ako ng malay sa kalagitnaan ng ingkwentro pero nagawa niyang bantayan ang aking paligid habang hindi pa nakapunta si Unse"

"totoo yan, binibigyan din nya ako ng assistant kahapon. Kaya nagawa kung makatago at maiwasan ang posibleng mangyari. Una tayung umalis kahapon diba? kasama si Unse, ibig sabihin naiwan siyang mag-isa?" gulat sa sariling tanong si Nuybe.

"Binalikan siya ni Unse tapos yun nga ang nangyari yung naikwento ko sayu."

******

"Aba akalain mo naman nag marites pa kayu dito?" saad ni Unse na ngayun ay nasa likod bilang dalawa.

"gising baba si Nica? Dala kuna ang pagkain Unse."

gisingin mo yun, kahit kailangan niya ng tulog pero hindi poyde hindi kumain"

****

'"aba Andrew anong meron at napakarami nitong pagkain. ito dapat ang panakain mo sa amin sa restaurant mo."

"Nica! ngayun lang yan dahil alam kung kailangan mong bumawi"

"agh...dapat lang ang daming bala ang naubos ko kahapon at ang apat na bomba, malaking halaga din yun"

"so...ikaw ang nagpasabog kahapon? wsla naman yun sa plano Nica"

"I don't have rules"

"ganyan kana ngayun? kaya ba umalis ka kahapon kahit hindi pa tapos ang misyon?" saad ni Nuybe at nakatingin kay Nica.

"speaking of that, mas una kayung umalis kaysa akin.!" nataas naman ang kilay ni Nica bikang ganti dito.

Bumuka ang labi ni Nuybe pero wala siyang nakitang salita poyde ibalik dito.

"hmm....tama nayan pero Singko gusto ko rin malaman ang dahilan kung bakit naging ganon ang desisyun mo?"

"bakit kulang paba ang rason na binigay ko sayu.? its clearly you can't even make her temperature back on track and you're still asking for my reasons? before we leave I've told you that we cant stay long because of the possibility and consequences in regards of Nuybe's situation."

Ano paba ang isasagot nila, pero hindi parin kontento si Unse , hindi man niya sabihin pero halata sa mukha ba parang may hinahanap siyang rason.

"Pero,... hindi naman ito unang beses na may masaktan sa atin but you never turn your back, except yesterday "

"why is it na parang ang laki ng issue sa inyu? though sabihin nating umalis at tumalikod ako kahit nandoon pa sila. But I make it sure na hindi nila papakingabangan ang mga goods doon. Ano paba ang itatagal ko doon kung poyde naman wasakin ang kanilang goods. Do you think magtatagal pa sila knowing wala ng mapakinabangan ?"

"it make sense, hindi lang kami sanay"

"grabe naman kayu!! you can't even spare a pregnant woman? in the first place I shouldn't be there!!"

"agh!!!....tama...nakalimutan namin sorry and thank you.... if you were not there hindi namin alam kung anong kinalabasan."