A Wife by Chance

Chapter 27

"Singko nawalan ng malay si Andrew pero hindi naman malalim ang tama niya. Wala lang ito sa bituka, lintik na lalaking ito ganito lang nawalan pa ng malay."

Tumawa si Nuybe sa kabilang linya

"Unse gawan mo ng paraan diyan na makabalik kayung tatlo, sisiguraduhin ko ang paligid "

Nagawan ng paraan ni Unse upang magising si Andrew....tuloy parin ang palitan ng putok hanggang mapuntahan ng dalawa si Nuybe.

"Buti nalang kaya pa ni Singko, kung hindi ubos tayu dito" ani ni Nuybe.

"Kayung dalawa lang! wala akung tama dinaig pa kayu sa buntis!"

"okey lang ba si Nica Unse?"

"oo, sa ngayun aasa lang muna tayu sa kanya upang makalabas dito."

Nagawang makalabas nila Andrew at Nuybe pero si Unse ay nagpaiwan dahil kaya naman ni Andrew si Nuybe, pero hindi poyding iwan ni Unse si Singko.

*****

"Singko are you alright?"

"I can hold on...si Andrew at Nuybe? kumusta sila?"

"nasa balikat lang ang tama ni Andrew pero si Nuybe ang napuruhan"

"aalis na tayu, tataniman natin ang mga goods nilang naiwan baka may paparating pang mga kasamahan niyo. Kahit papaano mapilayan sila."

"Sugurado ka Singko? aalis tayu na hindi pa sila ubos?"

"oo!....limitado ang galaw ko Unse hindi na ito katulad ng dati, isa pa mahigit 20mins nang nay tama si Nuybe, mahihirapan tayu kung mas maraming dugo ang nawala sa kanya."

"Bat di ko naisip yun...tara mag-iingat ka,....sana hindi tayu masusundan."

Nilabas ni Nica ang mga kailangan nilang iwan doon kasama sa mga goods ng mga ito. May kunting palitan ng putok ang nagaganap habang inaayus ni Unse ang mga bombang iiwan doon.

Sa kanila apat si Nica ang mahusay sa baril kaya kahit ngayun wala paring kupas ang kamay niya.

"iba ka talaga Singko! tig isang bala lang sayu ang mga buhay nila ang bilis parin ng galawan mo kahit buntis kana:"

"Bilisan natin Unse, hindi narin ako magtatagal ano mang oras ay poyde akung mawalan ng malay"

"B*llsh*t Singko! totoo ba yan?"

Hindi na ito sinagot pa ni Nica dahil seryuso siya sa kanyang sinabi, habang kaya pa niya kailangan nilang lisanin ito ng mabilisan. Nagawa nilang makalayu doon at hindi kalayuan ang kanilang sasakyan dahil dinala ni Andrew sa mas malapit sa kanila.

Wala ng malay si Nuybe sa loob at parihong may binda ang dalawa. Namumutla narin si Andrew siguro marami din ang dugong nawala dito.

"Unse ikaw na ang nagmaniho, " pinalitan din agad nito si Andrew. Hindi pa sila nakakalayu sa lugar ay sunod sunod ang pagsabog doon.

"Nica! ano yun bakit sunod sunod ang pagsabog ng bomba? wag mong sabihin gawa mo yun? wala naman sa plano ang ginawa mong pagpapasabog doon, siguradong ginising ang atensyonsa mga pulis niyan."

"Shut up! ihanda mo ang medicine bag dito, maglabas ka rin ng dalawang bag ng dugo" habang inaayus ni Nica ang mga gagamitin para kay Nuybe.

"Nica....wait..don't tell me dito mo yan gagawin? "

"Unse, ikaw na dito palagay ko malakas naman itong magnaniho hanggang makauwi tayu"

Pumarada at nagpalit sila Andrew ay Unse ng pwesto ulit, pero hindi parin ito tapos.

"Nica..sa bahay muba gawin yan"

"anong gusto mo Drew? hahayaan si Nuybe na maubusan ng dugo? 1hour pa ang byahe natin sa palagay moba buhay pa siya hanggang makauwi tayu!".

"Manahimik ka nalang Andrew, para may silbi ka naman"

Dahil hindi naman bago sa kanila ang ganitong insedente kaya na pwesto agad ni Nica at Unse ang kailangan nila.

"s**t!!! bakit ang luwang ng gloves?"

"ahh... Nica sorry pinalitan ko kasi ang liit di kasya ang aking daliri."

"Hayup ka Andrew!!! bakit mo iniisip yang daliri mo na hindi naman ikaw ang gagamit, Unse punitin muna bilisan natin e double ko ito" Sabay sabit sa dalawang buti na may transparent liquid sa loob. Sunod niyang sinabit ang dalawang bag ng dugo, di niya alam kung gaano karami ang dugong nawala nito. Sunod sunod naman ang pagbibigay niya ng mga injections kay Nuybe.

Ang bilis ng galawan nila at sisimulan agad ni Nica ang paghiwa sa hita ni Nuybe at maingat na tinatangal ang nakabaon na bala.

"damn it....bat ang lalim nito?!"

"Singko namumutla kana" alalang sambit ni Unse.

"Unse hindi ko malocate ang bala, subrang lakas ng dugo parang may ugat ding nadali sa lintik na balang ito."

"okey bubuhusan ko at hihigupin ng mabilisan sana makita mo ang ugat"

"unahin nating patigilin ang daloy ng dugo isusunod natin ang bala, sana kaya ko pang gawin to"

"anong ibig mong sabihin? ginawa mo naman ito dati"

"I'm exhausted Unse, medyu kumikirot ang tiyan ko, alright irrigation!!"

"lintik na buhay to!"

"Sinubukan parin ni Nica ang makakaya, hindi niya hahayaang may masamang mangyari kay Nuybe. Hindi rin nagtagal at nagawa niyang malocate ang ugat at tinahi muna ito bago sinunod ang bala tanggalin. Dali dali niyang tinahi at tinapos ang operasyon ni Nuybe, pero napaka haba ng oras ginugol nila dito.

"Singko salamat!"

"Unse, wagkang magdrama!" nakaupo sila ngayun sa van at parihong pagod ang mga hitsura.

"Andrew! dahan-dahan naman! alam mong buntis si Singko!"

"s**t nakalimutan ko, akala ko kailangan madala agad si Nuybe"

"bobo ka talaga! tapos ng operahan si Nuybe! isipin mo may buntis dito kung maka hawak sa manubela kala mo ikaw lang ang may buhay!"

Hindi na sumali si Nica sa bangayan ng dalawa dahil masama at pagod ang pakiramdam niya.

"Unse, sana gumising si Nuybe bukas bago sa ganitong oras "

"bakit? ang haba naman kung hanggang ganitong oras tulog pa siya"

"maraming dugo ang nawala sa kanya, posibling may komplikasyun tayung haharapin mamaya. "

"seryuso ba yun Singko? "

Tango lang ang naging sagot nito.

"Sana kumuha din ako ng med. noong inaaya mo ako, iniisip ko non nababaliw kana at pinagsabay sabay ang pag-aaral mo. Di sana may maitulong man ako."

"hindi ko naman tinapos yun"

"oo nga Sinko bakit hindi mo tinapos? mas may time kana matapos mong mag graduate sa criminology mo"

"wala naman akung planong tapusin yun, gusto ko lang malaman ang mga basic dahil kailangan natin yun sa uri ng trabaho meron tayu."

******

Pagdating nila sa mansyon at inaayus ang mga room sa baba at doon silang lahat matutulog dahil kailangan pang obserbahon si Nuybe.

"Nica,.... poyde gamutin mo ang sugat ko?"

"ako nalang, di muba nakikita kung gano ka pagod si Singko? di ko nga lubos maisip kung paano niya nagawang protektahan kayung dalawa ni Nuybe."

Nilingon ni Andrew si Nica na nakapikit na ito habang nasa sofabed lang, ito yung kaibigan na kahit anong mangyari ay hindi ka iiwan. Naguilty lang na isipan dahil pinag-ayawan niya ito kanina lang ito pero ito pala ang magliligtas sa kanya kahit malaki na ang tyan nito.

"Alam ko ang iniisip mo ngayun, ilang beses kanang niligtas ng babaeng yan kahit ako hindi kuna mabilang. Pero alam mo nagbago siya or baka sa isip ko lang."

"among ibig mong sabihin?" tanong ni Andrew habang ginagamot ni Unse ang kanyang sugat.

"umalis kami sa area kanina kahit hindi pa naubos ang mga tao doon. Hindi naman siya ganyan dati, wala siyang tinitira noon pero kanina tumalikod kami kahit nandoon pa ang ibang target natin."

"siguro may dahilan siya, at kayu nalang dalawa doon hindi nyu kakayanin."

"nagpapatawa kaba? sa dami ng natira doon at sigurado akung kaya naming dalawa ubusin yun."

"ba't di mo tinanong kanina?"

"hayaan muna, sabi niya kailangan daw magamit si Nuybe kaya kami umalis doon. Pero sa tingin ko hindi lang yun "

"sigurado ako kung mangyari ulit yun ay ganon parin ang gagawin niya."

****

1am nangbigla silang ginising ni Andrew, ito kasi ang nakababtay kay Nuybe.

"ano ba Andrew! tulog pa kami!"

"Unse inaapoy ng lahat si Nuybe "

"ano?! ....bilis gisingin mo si Singlo"

"sure ka? parang nakakaawa naman gisingin ang buntis"

"sige hayaan muna, titingnan natin kung anong magagawa natin pero gigigsingin natin siya kung hindi magawang pababain ang lahat."

Malapit na half hour pero ganon parin ang lagnat ni Nuybe.

"Andrew, kailangan natin si Singko, walang pagbabago ang lagnat ni Nuybe "

"sige wala tayung choice gagawa nalang ako ng gatas para sa kanya mamaya."