A Wife by Chance

Chapter 26

"Kumusta na ang lagay ni Ma'am Michell?"

"Dad is planning to bring her back, sana payagan ng doctor na dumirito nalang siya"

"Pero boss I can't stay here long, Alan mo naman kung gaano ako ma busy"

"ipapahawak lang namin sa iba ang pagmamanage doon, pero kailangan ko munang ayusin lahat bago ko iwan ang company doon."

Kahit nag-uusap sila ni Nica ay panay ang kunot noo ni Sedrick dahil hindi niya parin maipaliwanag ang amoy na taglay nito. Napaka familiar pero hindi niya matukoy at saan niya ito naamoy.

"okey boss.....babalik muna ako sa production site para makapunta ako dito bukas, maayus naman ang takbo doon pero gaya mo kailangan ko ring iwan ang pamamalakad doon kung walang kasiguraduhan kung magtatagal ako dito."

"salamat Nica, inaayus ni Tony ang iba para maging madali sayu maliban nalang dito na maraming gagawin. Still same old times I'll give you the full authority while I'm away." hindi naman kasi first time itong mangyari, ilang beses ng sinalu ni Nica ang pagmamanage noon kung may importanting pupuntahan siya. Pero ang feeling niya ngayun kahit kaharap ang dalaga ay parang na miss niya ito, dahil ba matagal silang hindi nagkikita pero hindi naman ganito dati.

"sige boss, mauna na ako liligpitin ko nalang itong pinagkainan ko. Ako lang kasi ang kumain parang ayaw niyu naman kaya dadalhin ko nalang ito pagbalik."

"wait babe....kakainin ko yan mamaya and could we have lunch together?"

Napatingin si Nica sa kanyang relo " e boss ang aga pa para sa lunch mag eeleven palang at hatatapos ko lang din kumain."

"then stay here till we hit the lunch time"

"ogh...... that sounds good, can I sleep inside?"

"what? it's still working hour woman paano mo naisip matulog?"

Gusto talaga ni Nica matulog, nagging busy siya sa nagdaang buwan dahil iiwan na niya ang trabaho at gusto niya maging maayus ang lahat. Sa totoo lang ready to go na siya, magpapaalam na siya bukas for real kukunin na niya lahat ng gamit doon at ibibigay na niya sa iba ang tungkulin niya. Mas napadali panga para sa kanya ang lahat dahil maglalabas ng email si Sedrick sa company kapag ako ang hahawak para ipabigay alam sa lahat.

9:00am nasa loob ng main building si Nica medyu may kaliitan talaga ang pagbubuntis niya dahil 6months na ito at kung magsuot siya ng coat at maluwag na panloob at hindi mahahalata.

This time she's wearing flat sandal pero may baon naman siyang matinong sapatos naka jeans parin siya loose blouse and coat.

"good morning boss"

"good morning babe! you're here is everything fine the other part?"

"kahit hindi fine boss walang choice dahil iiwan ko parin"

"hahaha....how stupid I am for asking na alam ko namang maayus ka magtrabaho."

"boss...matatagalan kaba talaga doon?" gustong malaman ni Nica ang duration of stay nito ngayun. Dahil araw-araw lumalaki ang tiyan niya. Hindi poydeng malaman nila ito dahil posibleng aabot sa mga magulang niya ang balita kung nagkataon wala siyang takas dito. Mabait si Sedrick pero tuso din ito at ang pinakaayaw niya ang nagsisinungaling.

"I'm sorry babe....sabi ni dad aabot ako ng buwan kaya dadalhin ko si Tony para mas mapadali ang lahat."

"Sana hindi aabot ng ganyan katagal boss, mawawalan ako ng time kay Jake at kailangan din kayu ni Sofia."

"yeah Sofia... sana magawan ng paraan nila dad makabalik dito agad para kay Sofia. At sisikapin kung makasunod sa kanila, di man nila sabihin alam kung kailangan nila ako dito. Nag suggest na rin si Dad kagabi na ibinta ang company doon dahil bibitiw na siya at sasamahan si mommy"

boss ano ba talaga ang kalagayan ng mommy mo? I need to know para mas maintindihan ko."

"6months ago...nong tumulak sila papunta sa Canada dahil kailangan ni mom operahan. Its breast cancer on her left side, nasa maagang stage pa naman dahil naagapan ito during her general checkup. Buti nalang every 6months nagpapa check si mom, dahil wala naman siyang naramdaman."

"buti naman at nakita agad....so anong lagay niya ngayun?"

"she's under therapy at kahit hindi pa kumalat ang cancer cells niya given sa kanyang edad kaya biglang bumigay ang kanyang pangangatawan sa first few months of medication. "

"but boss....she's safe?... I mean she's fine? di ko alam kung paano e tanong."

"i know your worries....yeah she's safe nasa hospital lng ngayun dahil malamig ang panahon doon nagka flu siya pero dahil nga she's not yet fully heal at hindi pa gaanong nabalik ang lakas niya tulad ng dati so expect a worst kahit flu lang."

"mas okey kung sa pinas nalang siya atleast dito may mga pamilya."

"sabi nga ni dad yan, so let's head out now?"

*****

2weeks nang nandito sa main building si Nica dapat aalis na cya base sa kanyang resignation. Kaya pinatawag niya ang personel sa HR at ang napag-usapan nila ay effective naman daw ang kanyang resignation but given by the situation kaya hindi muna siya makakaalis. But anytime she can leave e inform lang ito, at sila na ang bahala.

Ngayun din dapat isasagawa ang kanilang plano ni Nica, Nuybe at Andrew. Kahit na buntis siya ay kailangan siya ng grupo.

"Singko maiiwan ka dito sa sasakyan, kami nalang bahala ang papasok " saad ni Unse.

"Ba't pa kasi kailangan mong sumama Nica?! alam mong delikado ito para sayu"

"hindi naman ako sasama sa inyu Andrew"

Tahimik parin si Nuybe at naka tingin lang sa kanya hindi man ito nagsasalita pero alam niyang nag-alala ito.

"dapat mag-update tayu sa bawat galaw natin" sabay galaw ni Singko sa drone nilang dala. "guys incase you need me, dont hesitate nasa malapit lang ako at wala akong planong manatili dito sa sasakyan"

"nababaliw kana Nica.... ang usapan dito kalang."

"Andrew alam nating lahat kung gaano kadami ang tao sa loob, in 20mins magsisimula na sila. I'll standby as your sniper alam kung mas kailangan nyu ako sa labas tulad ng dati?"

"tama si Singko,.. Andrew..kung siya ang sniper natin mas mapapabilis ito, dating gawi." dagdag ni Nuybe na ngayun lang nagsalita.

"Andrew buntis ako hindi pilay! let's go para maka posisyon tayu at maunahan sila"

Gaya ng inaasahan naging madugo ang lahat at hindi rin nakaligtas sa bala ang mga kasamahan. Si Nuybe ang unang natamaan sa hita, buti nalang at nakasunod ang mga mata ni Nica sa lahat at nagawa nilang iwasan ang mas worst na nangyari. Si Andrew ay hindi din nakaligtas ang balikat.

Tuloy ang palitan ng putok galing kay Unse at dahil hindi napaghandaan ang pangyayari sa kabilang panig kaya makakabili man sila ng oras sa loob but not on Nica's watch.

"Unse may tama si Andrew at Nuybe, marami pa akung nakikita sa side mo, pero hindi ko poyding ibaling sayu ang aking atensyon. Hindi ko sila poyding iwan ng tingin."

"keep your eyes on them, I'll try to be safe Singko, mag-iingat ka"

"ikaw muna bahala sa sarili mo, hindi ako poyding lumayu dahil sa tingin ko tatakas ang mga ito. Hindi sila poyding makaalis."

"Singko!" boses iyun ni Nuybe "wag mo silang habulin, hayaan mo ang makakaligtas sa iyung paningin wag mong kalimutan buntis ka."

"salamat Nuybe, hindi ko naman kayu iiwan diyan kaya makakaasa kang di ako lalayu." but she doesn't mean kung ano ang sinabi niya, oo hindi niya ito iiwan pero ibang usapan kung hahayaan niyang makalayu ang mga hayup na ito sa kanyang kamay.

"Unse si Andrew, nawala siya sa linya. Nuybe mag-iingat ka sa ala una1:00 at 4:00 may papunta sayu."

Dahil sa babala ni Singko nakahanap ng ibang posisyun si Nuybe para sa mga ito, medyu napuruhan ang kanyang hita kaya mabagal ang kanyang galaw.Sa sitwasyun nila alam ni Singko na mahihirapan na sila dahil maytama ang dalawa at buntis pa siya, si Unse lang ang makagalaw ng maayus pero hindi nila inaasahan ang dami ng kalaban.

"Unse...." hiningal ang boses ni Singko

"Singko!!! are you alright?"

"yes...I'm fine...ang dami pa nila ikaw lang ang walang tama. Try to find way na malapitan mo si Andrew nasa alas 11:00 mo siya....I'll try to back you up".

"alright si Nuybe?"

"safe pa siya sa ngayun, bilisan natin marami ng dugo ang nawala sa kanya."

Ilang minuto pa ang tinagal nila doon, pero sigurado sila na halos naubos na ang mga Ito.

"Singko, marami paba ang nakapaligid?"

"oo wala tayung ititirang buhay Unse," sabay sa sagot niya kay Unse ang sunod sunod niyang pagpapaputok. Sinisiguro niyang walang buhay na maiiwan sa bawat matatamaan ng bala. Nakaramdam na rin siya ng kirot sa sinapupunan, pero sinisiiguro niyang ligtas ang bata. Exhausted lang siya pero mula kanina ay hindi siya umalis o lumakad man lang para naging stable ang bata sa loob.