Chapter 40

1491 Words
Ilang araw na ang lumipas mula ng huling nakita nila Sedrick, Tony at Nica. "I knew being a delivery person ay hindi madali, kung kailangan niya ng pera poyde naman niya akong lapitan. Bakit siya nagpapakahirap?" "Boss, poyde naman natin kunin yung company nila" "Paano kung mawawala nanaman niya?" "Hindi nalang ipaalam, poyde naman nating e hide yun." "Nagpapatawa kaba? hindi ibang tao ang pinag-uusapan natin dito. Maliit na bagay lang yan para sa kanya. Baka nakalimutan mo kung sino siya. Kahit delivery person nalang siya pero hanggang ngayun hindi natin makuha-kuha ang kanyang impormasyun." "Aalukin nalang natin siyang bumalik dito." "Hayaan mo siya, hindi natin alam kung ordinaryung mamayan nalang siya o hindi. Baka ikapahamak pa niya kung gagalaw tayu." "Paano kung hindi? paano kung totoong yun nalang ang kanyang hanapbuhay ngayun?". "Tingin mo papasukin niya yun? kikala si Nica at naraming koneksyun sa mundung ginagakawan natin o kahit sa mga alagad ng batas." "Sa palagay ko boss, namumuhay nalang siya bilang ordinaryu. Nag-iba ang lahat sa kanya, sa pangangatawan at ang kanyang kulay. Dati nman kahit nong nasa militar siya ay hindi naman katulad ngayun." "Posibling totoo ang sinasabi mo, pero ayaw ko siyang guluhin. Kumuha ka nalang ng tao para protektahan siya, piliin mo yung maayus trumabaho. Hindi madaling maisahan si Nica." "Paano kung mahuli niya?" "Hayaan mong malaman ni Nica kung magkataon para magkaroon tayu ng koneksyun sa kanya." ***** "Unse, wala akong nakitang kakaiba sa mga araw na nagdedeliver kami." "wala sa side ko, lahat ng dumadating na stocks ay malinis lahat", saad ni Nuybe. "Pero narinig ko siya isang beses, may kausap at parang trader siya. Sigurado akong tama ang mga narinig ko." "Paano at saan mo narinig yan?" "Singko, nakatulog ako sa office niya, pero sigurado ako doon." "e discribe mo ang bahay niya, kung makakahanap tayu ng tyempo, aakyat nalang tayu. Ilang araw na ang lumipas pero wala tayung nakuha. Baka wala talaga doon ang target natin?" "Next friday na ang engagement namin, this weekend e try namin ang foods and drinks. Alam kung busy siya susubukan kung kunin ang oras niya sa sabado ng gabi, Baka aabot kami ng 3hours." "Alam mo Unse pinapahirapan mupa kaming lahat. Pakasalan mo nalang ako, willing naman akong mag sacrifice. Hindi ko lang alam kung sino ang mas mayaman sa atin." "Andrew! wag mo akong pinagluluko! hindi ako nagbibiro dito." 'e kasi naman., kung papayag ka tapos na ang kinababahala mo. At kahit kasal na tayu poyde nating ipagpatuloy ang tungkol sa kanya." "Tama nga si Andrew, Unse pumayag kana para mayganda pa kaming ititira sa kasal niyu." dagdag niya dito. "Ba't naman ako magpapakasal diyan? hindi ko naman mahal." "Bakit? mahal muba yung Lorence na yun? magkatulad lang kami diba.., ? atleast kung ako kilala muna at poyde pa nating mahinto ang lahat ng inaalala mo." "Unse may punto si Andrew dito, total hindi mo gusto si Lorence at alam naman ng Daddy mo yun. Ipakilala mo nalang si Andrew bilang boyfriend mo. Kung sakaling hanapan siya ng yaman, malamang sa dami ng pera nito ay hindi siya mahuhuli sa Lorence na yun." "Singko! mayaman ang Lorence na yun dahil trader siya"! saad ni Unse. "edagdag mo nalang ang ibang yaman mo kay Andrew Unse kung magkasubukan. Wala namang alam pamilya mo don." "Punayag kana Unse habang may panahon pa tayung mag-insayu at maayus ang mga yanan ko. Kung hindi parin sapat, nandito naman sina Nica at Nuybe. Poyde nating hingiin na property nalang ang advance gift nila sa kasal natin." "Ang galing mo rin Andrew no?! plano mo palang nagpayaman at hihingiin ang mga yaman namin bilang regalo. Ang galing mong nag-isip." "hahaha... Nica nakita mo nanan ang plano ko., so paano ba yan? ehanda nyo na ang mga titulo ha?" "Unse, kung ako sayu pag-isipan mo ang alok ni Andrew. Kung mahihirapan tayung hanapan ng butas si Lorence atleast maisalba natin ang kasal mo." "Tama si Singko Unse, hindi na tayu aabot. Dapat matigil muna natin ang engagement mo. Wagkang mabahala dahil engagement palang ito at hindi pa kasal. Malamang mahuhuli na si Lorence bago ang schedule ng kasal. Nay panahon pa tayung tapusin ito." "May rason ang pamilya namin sa kasal na ito." "Kung papayag ka dito sa plano ni Andew ay mas mabuti. Kung sakaling ipagpilitan ng pamilya mo si Lorence dahil sa negosyu. May take ako dyan, poyde akong mag inject ng investment sa company niyo. Hindi magugulat ang mga ito dahil kilala naman ako sa business world or I can help him Some other way around, unless nalang kung may ibang rason.". "Parang wala naman akung choice, susubukan ko." "Unse, wala man akong kaalaman sa mundo ng mga negusyante pero base sa narinig ko kay Singko, I can inject same as her at sigurado akong hindi naman ako mapapahiya sa yaman na meron ako ngayun." "Sasamahan nalang kita ngayun sa pag-uwi mo Unse, mas mabuting simulan na natin. Hindi naman natin kailangan pang maghanda dahil matagal na nating kilala ang isa't isa." "alright.., basta handa ka, wala akong problema." "Mabuti naman kung ganon, pano bayan Andrew galingan mo. Mauna na ako sa inyu balak kung ilabas ang mga bata, medyu lumalaki na kailangan kung mamili ng gamit habang may vacant time ako!." "Singko, poyde sumama? maiiwan ako dito dahil aalis naman sina Andrew at Unse." "Gustuhin ko man Nuybe pero wag muna, lay low muna tayu lalo nat at hindi natin sigurado kung sinusundan kana ngayun." "Alam ko, pero baka poyde kahit ngayun lang?" "Wag muna, nitong nakaraang araw, feeling ko may sumusunod sa akin. Mag-iingat ka rin, Unse baka ikaw din, posibling inisa-isa tayu." "Kung ganon bakit mo ilalabas ang mga bata?" "Kung may mangyari, mas madali kung makuha ang proteksyun nila. Basta! may sariling plano lang ako sa kanilang kaligtasan." "Kaw ang bahala Nica, basta mag-iingat kayu ng mga bata. About sa negusyo mo, parang mas patuk pa yun kaysa sarili kung restaurant. " "salamat Andrew....Unse hindi naman lugi na maging asawa mo ito diba?.. pero alam niyu bagay naman kayu." "Nica, sariling freedom ko ang tinapon ko para kay Unse, sana man lang makabawi ako sa mga regalo niyu.!" "Don't worry! magbabayad na kami sa tuwing kakain kami doon. Poyde ring sagot na ni Unse ang bill namin diba Nuybe?". "Hindi naman pala masama, nawala man ang freedom mo pero magkaka freemeal naman kami!." **** Kinabukasan dala ni Nica ang tatlong bata, tulak- tulak niya ito sa loob ng mall. Tinulungan naman siya ni Manong papunta dito, pero tatawagan nalang pagtapos na sila. Dumiretso siya sa department store, dahil tatlong bata ang bibilhan niya kaya siguradong maramihan. Marami naman ang tumutulong sa loob ng shop kaya hindi siya nahihirapan. Dagdag pa dito na sadyang napaka bait naman ng mga bulilit dahil hindi sila iyakin. 1 to 3years old ang hanap niya, kaya madali siyang nadala ng saleslady sa area, basta maayus ang quality ay wala siyang pakialam sa presyu. Kukuha siya tig tatlo bawat item at iba- iba ang kulay. Sa kulay mas madaling ayusin ang kanilang mga damit pero maraming pareho ang tatlo dahil mahilig siya sa puti. **** "Boss, dadaan muna tayu sa department store" "bakit? may kailangan pabang ayusin doon?" "nag msge si Ma'am Michell na bilhan daw natin si Sofia pagpunta natin ngayun." "magpa deliver ka nalang, tanungin mo so mom kung anong gusto ni Sofia. Hayaan muna ang manager gumawa." "Sige boss, pero poyde akong dumaan?" Kumunot ang noo ni Sedrick dahil nakukulitan siya dito. "e Boss, iba kasi yung sayu, kailangan ko ring bumili pang regalo sa kanya kahit isang peraso lang." "sh*t!... muntik kunang makalimutan ang birthday niya", sige sasabay nalang ako sayu, nawala sa isip ko." Pagdating nila sa department store ay hindi nakaligtas sa kanilang paningin ang kinaruruunan ni Nica. Nasa infant area ito ay agaw pansin sila dahil nandoon ang mga saleslady. "Tony, don't tell me pati dito ay nagtatrabaho din si Nica?" "Parang hindi naman boss, naka tshirt lang siya." "tingnan mo bakit nagkagulo ang mga saleslady doon. Nakangiti si Tony ng bumalik siya kay Sedrick. "Bakit ganyan ang hitsura mo?" "e boss, dala-dala ni Nica ang tatlong bata kaya sila pina libutan doon." Dali- dali ang mga hakbang ni Sedrick sa direksyun ni Nica. Hindi naman niya maitago ang excitement, excited siyang makita ang mga anak. Gusto lang niyang makita ang mga ito at wala siyang planong manggulo. Pero iba ang naging reaction niya sa sinasabi ng isip. Pero nang makalapit na siya ay parang hindi naman niya maihakbang ang mga paa habang naka toon ang paningin sa tatlong bata. Ang dalawang anak nilang lalaki ay kamukha niya ang mga mata, kilay at ilong. Nakuha naman sa mommy nila ang labi at baba na ang cute tingnan. Habang tulog naman ang anak nilang babae na subrang cute tingnan, lalo na't namumula ang pisngi nito at mas may laman kompara sa dalawang lakaki. Ang mga pilak mata na agaw pansin ang haba ng mga ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD