A Wife by Chance

Chapter 41

"Wow!" hindi napigilan ni Tony ang kanyang reaction habang si Sedrick naman ay maluha-luhang naka titig sa mga ito.

"Sedrick? Tony? anong ginagawa nyu dito?"

"Nica, ang cute nila., dumaan lang kami para bumili ng gift kay Sofia, birthday niya bukas."

"Mabuti nandito kayu... pakiabot nalang din ng regalo ko sa kanya". Binuksan ni Nica ang bag ba dala dahil noong nakaraan pa siya bakabili, balak niya sanang ipadeliver nalang.

Inabot niya ito kay Tony, isang maliit na paper bag dahil bracelet naman iyun kaya maliit lang ang box.

Hindi naman nagsasalita si Sedrick kaya hindi rin ito kinausap ni Nica. Nakatayu kang ito sa gilid ng mga bata at pinagmamasdan si Nica habang bagbibigay ng instruction sa mga saleslady sa nais niya. Sunod-sunod naman ang datingan ng mga ito at pinakita ang mga item sa kanya.

Hanggang sa natapos na ni Nica ang lahat ng order niya at sa tingin niya'y tama na ang mga ito for the next 3months. Medyu marami ang mga binili niya dahil wala naman siyang panahon mag shopping lagi at isa pa tatlo ang mga ito.

"Ma'am you want to add more?" saad ng cashier.

"I think its enough, let's settle"

"Ma'am cash or caed?"

"cash miss please... thank you!"

"Maam your total bill is 585,000.00"

Kinuha ni Nica ang maliit na bag na nasa gilid ng mga bata. Doon niya tinabi ang budget sa mga ito.

Balak sanang bayaran ni Sedrick ang kanyang bill nang iabot niya sa cashier ang card. Pero ayaw naman ni Nica lalo na at hindi naman sila nag-uusap nito. Nakatayu lang ito doon at walang ibang sinabi!"

"Sedrick! no need... thank you pero may budget akung nakalaan para dito. Binunut ni Nica ang anim na wrapped money,tinanggalan niya ng 15,000.00 ang huling wrapped money dahil tig 100,000.00 each.

"I recieve 585,000.00 Ma'am, thank you for the exact amount. May mga freebies po tayu Ma'am, for every 50,000.00 worth of purchased. May 7 coupon po kayu Ma'am. "

"anong meron sa coupon miss?"

"every coupon Ma'am may 500.00 gift cert. po na poyde gamitin."

"Good! so may pitong coupon ako?"

"Yes ma'am!"

Pagkatapos ko magbayad, inabot ko rin ang address kung saan e deliver. Hindi naman ito poyde ideritso sa bahay, kaya sa cafe ko nalang ito ipapadeliver at kukunin nalang mamaya.

Bapangiti si Sedrick at kumindat kay Tony, nais niyang malaman kung saan ngayun nakatira ang dalaga. Susundan ni Tony ang delivery process nito, pero mas maingat si Nica kung yun lang ang pag-uusapan.

"ahmm..Sedrick, Tony! may gusto bakayung sabihin sa akin.?, poyde tayung humanap ng lugar."

"sa restaurant nalang sa tapat Nica, and yes gusto kitang makausap."

Nag request si Nica ng tatlong upuan na para sa mga bata. Gutom na rin ang mga ito, mashed potatoes lang ang kinuha niya para dito. Nagbaon din naman siya ng pagkain incase ayaw nilang kumain sa labas.

Pinagmasdan lang ni Sedrick ang mga galaw ni Nica dahil wala naman siyang alam kung paano magsisimula. Sinibukan nila ni Tony na buhatin ang mga ito, pero ayaw naman lumapit sa kanila. Hinayaan nalang nila si Nica para hindi ito mahirapan.

Dahil nasa private room naman sila kaya mas nakakagalaw si Nica. Ito rin naman ang plano niya kahit wala sila Sedrick.

"I'm sorry.., pero ok lang ba sa inyu na dito ko nalang papalitan ang mga anak ko?"

"sure Nica.., may maitutulong ba kami?" tanong nila

"thanks!., pero kaya ko naman sila, sanay na rin ako dito."

Pinahiga ni Nica ang anak sa sofa at sunod- sunod niya itong pinalitan. Laking pasalamat niya dahil hindi ito umiiyak kapag siya ang kasama.

Napansin din nila Sedrick ang paghila ng mga anak niya sa buhok ni Nica tuwing yumuyuko ito sa pagpapalit.

"Is that the reason you cut your hair?"

"ang alin?"

"ang paghila sa buhok mo, kaya ba pinaikli mo ang gupit?"

"ahh.,partly yes., mas makakagalaw ako na mababa ang aking buhok."

"masakit ba?"

"hindi naman masakit, wala naman silang lakas. Pero kailangan ko putulin dahil sinusubo nila lahat ng bagay na nahahawakan. And baka hindi ko maiwasan ang paghila sa kanilang kamay at posibling masugatan sila."

"nahihirapan kana ba sa kanila?"

"hmmm... nais kung sabihin na hindi, pero oo hirap at pagod. Pero masaya naman akung nakikita silang masigla."

"Nagsisi kaba?"

"saan?"

"na., naituloy mo sila."

"that time na nalaman kung buntis ako, hindi pumasak sa isip na hindi ituloy, never!"

"Nica..., I'm sorry.,dahil tumalikod ako, sinubukan ko kayung hanapin pero wala akong makuhang balita sa pinaglipatan niyo. Si Andrew ay nilapitan ko rin, pero hindi ko alam kung totoo bang wala siyang alam or ayaw niyang sabihin."

"Bakit mo naman kami hinanap?"

"i knew na malaki ang kasalanan at pagkukulang ko sa inyu., sana patawarin mo ako Nica at bigyan ng pagkakaraon na bumawi."

"wala ka namang obligasyun sa akin o sa amin, kaya hindi kailangan ang bumawi. Oo nanligaw ka noon, pero hindi mo naman tinuloy at hindi rin naging tayu. Kaya wala kang dapat ihingi ng tawad."

"no... nilamon ako noon sa aking pansariling kaisipan. Tinalikuran ko kayu at yun ang pinakamalaking kasalanan kong nagawa."

"Wag mo yang isipin dahil hindi naging tayu noon, malinaw ang pagkasabi ko sayu at pinili mo ang nasa isipan mo noon. Alam kong matalino ka, kaya wala akong question sa mga nangtari."

"Patawarin mo ako Nica, hayaan mo akong nakabawi sayu at sa mga anak natin."

"Anak ko sila Sedrick..."

"Alam kung ako ang ama nila, dahil sa pride ko kaya nawala kayu sa akin.. I'm sorry Nica, noong niligawan kita totoo ang nararamdaman ko sayu! mahal kita!"

"Totoo ang nararamdaman mo at mahal mo ako? pero bakit nong humingi ako sayu ng tawad na hindi naman dapat. Dahil wala akong kasalanang nagawa pero pinili kung humingi ng tawad, dahil nais kung malaman kung tanggap muba ako sa totoong nangyari. Ikaw mismo ang tumalikod at umalis!

Alam mo?.. binigyan kita noon ng chance maging parte ng buhay namin. Pero nais kung magsimula sa maayus at totoong paraan. Kaya ko inamin sayu ang nangyari. Humingi pa ako ng tawad na dapat sila ang humingi noon sa akin. Sinubukan kong tanggapin ang nangyari para matanggap din kita.

The moment you step out that day, you already made up your mind. I waited until the day I give birth to them. You knew very well the number of children I'm carrying. Though you were with me for a couple of days, you had witness how my days went. But still you choose to turned your back, then try to step on where I'm coming from. How could you ask me this today? Hinarap ko ang lahat na nag-iisa. Oo may tao nga sa aking tabi pero paano ko e comfort ang sarili ko sa kanila, na alam kung sa akin sila umaasa."

Sedrick, I don't have time to relax nor to rest. I can't bring myself back to the military dahil hindi na ako gaano kalakas after the CS. I'm not fit to be there again.

How could I survived? How could I raise them? How could I feed them? How coud I support them alone.

Hindi mo alam kung ano at paano ko tinaguyod ang aming pang araw- araw."

"Bakit hindi mo ako nilapitan? alam mo naman kung saan ako matatagpuan."

"How could I? sa simula palang nag-iisa lang ako. The moment na dumating ka pero hindi palang nagsisimula ang kanilang araw dito sa mundo ay pinili mong tumalikid.

Now tell me how could I bring myself to you?"

"I am wrong.. please forgive me and sana bigyan mo ako ng pagkakataon bumawi."

"hindi ko alam ang isasagot ko sayu, salamat pala dito. Mauna na kami at kailangan na nilang matulog!"

"Nica.., please let me drive you back."

"Salamat, pero kaya kung umuwi"

"diba nag tataxi kalang? wala kang sasakyan? paano mo..... maibibigay ang komportabling buhay para sa mga anak ko? na alam mong iba na ang mundobg ginagalawan mo ngayun."

Alam kung matalino ka, kampanti akong nasa poder mo ang mga bata noon dahil mayaman ka kahit hindi mo sinasabi. But after our encounter this passed days you made me doubt kung may pera kaba."