Prologue
When I was a child i always wanted to be loved by someone who will truly love me.
My first crush is when i was in grade 8 nainlove ako sa may girlfriend.
Yes, naghintay ako ng almost 4 years kasi akala ko magbribreak sila, kaso nag cocomeback palagi e.
That guy, pinsan siya nung barkada ko. Nagbibigay naman siya ng motibo e, kaso pag nag away lang sila nung girlfriend niya.
And nung grade 10 tinigilan kona kasi alam ko wala na akong pag asa at dun ko nakilala siya.
Na naging bestfriend ko at nagpasaya sa buhay ko.
I thought barkada lang talaga pero I was wrong nainlove ako sa dapat bestfriend ko lang.
I realize it nung ngumingiti na ako sa kahit walamg kwentang chat niya.
Sa kanya ko naramdaman yung love na hinahanap ko, kasi for me love is not about the feeling or emotion. For me Love is a choice, and no reason.
But I've always ask myself na nagustuhan ko lang ba siya kasi nga nagki care siya sakin
or
Nagustuhan ko lang ba siya kasi palagi ko siyang kasama?
But i was wrong nagustuhan ko siya kasi anjan siya palagi sa tabi ko, he made me happy pag malungkot ako.
I'm Khaliel Sarmiento and this is my story