"นี่ยังไงคะ ลิปสติกแท่งนี้เป็นของใครคะเฮียป่า" น่านฟ้าก้มลงแล้วเอื้อมมือหยิบแท่งลิปสติกสีดำใต้โต๊ะทำงานขึ้นมาแล้วยื่นแท่งลิปสติกไปตรงหน้าน้ำป่าก่อนที่จะเอ่ยถาม
ทันทีที่น้ำป่าเห็นก็ถึงกับหัวเราะออกมา พลางนึกขึ้นในใจว่าน่านฟ้ากำลังหึงตัวเองด้วยแท่งลิปสติกเพียงแค่แท่งเดียว แถมยังเป็นแท่งลิปมันทาปากของเขา ที่ทำตกไว้นี่เอง
"หัวเราะอะไรคะเฮียป่า"
น้ำป่าไม่ตอบ แต่เขาหยิบแท่งลิปมันที่น่านฟ้าเข้าใจผิดว่าเป็นแท่งลิปสติกจากมือเล็ก แล้วเปิดออกให้น่านฟ้าได้หายสงสัยพร้อมกับทาบางๆที่ริมฝีปาก
"มันคือลิปมันครับ ของไอรินน่ะพอดีเฮียลองแล้วชอบก็เลยขอมา...ต่อไปนี้ถ้าน่านสงสัยหรืออยากถามอะไรเฮียก็ถามได้ทุกเรื่อง ทุกอย่างได้เลยนะครับ" น้ำป่าพูดพลางเอาลิปมันทาที่ริมฝีปากบางอย่างเบามือแล้วก้มเอาริมฝีปากร้อนแตะเบาๆที่ริมฝีปากบาง
"..." น่านฟ้านึกขำตัวเองขึ้นในใจที่ว่าเธอกำลังเป็นเอามาก นี่ล่ะนะหึงไม่ลืมหูลืม
