Someone's POV
"Oh I'm so sorry!"
Putang'na! Ang ganda ng babaeng nakabangga at nagso-sorry ngayon kay boss.
Pinigilan kami ni Congressman na suriin ang magandang babae at nagsibalikan naman kami sa pwesto.
Halos nakanganga lahat ng mga kasamahan ko at pati mga tao dito sa mall ay napatigil rin at napapahanga.
Para itong dyosa sa ganda.
"Oh it's okay iha!" malapad ang ngiti ni boss at alam ko na kung ano ang tumatakbo sa isip nito.
"I'm really sorry, Mr! I was just mesmerized by that gown inside and I haven't noticed that there was a gorgeous man in my back." Ang bilis nito magsalita at nakaka-nosebleed ang accent nito. Pero hindi mo iyon mapapansin dahil sa nakakaakit na kilos at pagalaw ng mga labi nito.
"No problem, miss. You're British?" halata mo sa kilos ni boss na tuwang-tuwa ito sa babae na tango lamang ng tango.
"I'm really sorry if I did not see you. I'm getting engage and I am looking for a beautiful gown. The one on display is fantastic isn't it?"
Nakikita ko ang unti-unting pagkawala ng ngiti ni Congressman, habang ang babae naman ay hinaplos-haplos ang salamin ng boutique kung saan naroon ang puti at mahabang gown.
"Well, the gown will suit you well." Nakangiti na si boss ng humarap muli ang babae. Tuwang-tuwa naman na nagpasalamat ang babae at hinampas hampas pa ang braso at dibdib ni boss.
Sigurado akong hindi nito kilala si Congressman at kung ano ang katayuan nito sa bansa. Sinilip ko ang suot kong wrist watch at nilapitan si boss.
"Congressman, malelate na po kayo sa appointment nyo." Bahagya akong nilingon ni boss at tumango.
"Apologies, beautiful miss. I still have an appointment to attend. It's nice meeting you and I hope we can see each other again." Kinindatan pa ni Congressman ang babae na tuwang-tuwa naman.
Wala talagang kakupas-kupas si boss!
Pumasok kami sa isang business meeting room. Syempre, pinaupo ko muna si boss. Mukhang siya na nga lang ang inaantay dito sa loob.
Nagsimula na silang magkwentuhan kaya oras ko na para lumabas.
***
He was standing seven feet away from her. He seems waiting for someone by looking at his expression.
His hand is on his hip, his left hand taking a phone call.
He looks like he doesn't notice her presence, and a spark hit her head when she sees the men approaching in her peripheral vision.
Seven feet became five steps.
"Hey babe!" The man turned and is crash by her hug.
She couldn't see the shock expression displayed on his face but she feels him stiffened and the hand that automatically wrap in her tiny waist.
He's strong and masculine.
But that is not part of her business.
She see Calderon and his men eyeing them and went on going out the building.
"Ahmm". She automatically push the man away.
But he seem to fall down due to the impact...
She catch him halfway.
Resulting to her hugging him and his arms in her again.
"You can get those hands off of me now." She coldly said.
Realizing what just happened in a few seconds, the man pushed her away and frowned at her.
She looks like an angel, he thought.
He couldn't think of anything but what has just happened?
The woman is not looking at him though.
"Ahmm ex..." He choke.
The woman look at him in the eyes. Those eyes. It hit him. He saw those eyes before. But, those eyes are sharp yet lifeless. Cold.
And then she smiled.
This woman really amaze him.
And what awed him the most, is when she reached her smooth hand on his cheek and her red lips met his.
Another happening that shock him.
And then she's gone.
Who's that woman?
***
Two (2) Weeks Later
10:00 am Monday
Nagkagulo ang mga mamamayang nakapanood ng videong biglang lumabas sa social media. Mula sa TV, cellphone, radyo, internet at kompyuter ng mga maliliit at malalaking kompanya. Para itong virus na biglang kumalat ngunit walang nakakaalam kung saan ito nagmumula.
Isang pagpupulong tungkol sa gumuhong building ang lumabas sa video.
"Building lang yan, pwedeng palitan agad."
"Wala namang kwenta ang mga taong natabunan ng building na yan, bakit pa tayo manghihinayang."
Natatarantang patayin ng ilan ang lumabas na video upang pigilan itong kumalat sa publiko, ngunit wala silang nagawa hanggang natapos ang video.
Ang videong iyon ay nakatatak na sa isipan ng karamihan at nagdulot ito ng paghihimagsik.
Maayos ang pagkagawa ng video. Walang mukha ang ipinakita. Ngunit may mensahe ang nagpalabas ng video.
You
Will
Pay
Iyon at bigla na lamang naglaho ang video na iyon.
May mga nataranta dahil sa takot.
May mga natakot sa kung ano ang susunod na mangyayari.
May mga nagtatanong kung sino ang may pakana niyon o isa lamang ba iyong gawa-gawa ng media.
May mga nagagalit sa gobyerno at sa mga taong nasa likod ng pagguho ilang buwan ang nakaraan.
May mga pumalahaw sa iyak na mga kaanak ng mga natabunan sa pagguho.
At may mga natutuwa't nagagalak dahil pakiramdam nila'y malapit na nilang makamit ang hustisya.
Agad na kumilos ang media upang halughugin kung sino ang pakana. Hinihingi nila ang opinyon ng gobyerno na agad namang nagpalabas ng utos na imbestigahan ang naturang pangyayari at ang pagguhong naganap kamakailan.
Iba-ibang opinyon naman ang nakuha mula sa mga kilalang imbestigador, mamamayan at pulisya.
Ang di nila alam ay nagmamatyag lamang ang taong iyon mula sa taas ng abandonadong building.
Pulos itim ang suot nito at pinagmamasdan ang mga pangyayari sa baba.
Wala nga namang makakakita sa kanya dulot ng kadiliman.
***
Wearing a high school uniform, eyeglasses and a backpack, the girl followed those assholes.
With her head bowed, she walked past them and stood at the bus stop.
When those men neared her spot, she clicked the camera on her eyeglasses. She got their faces now.
She waited until they are ten feet away before she moved.
She diverted her eyes and proceeded to the third building on her left. She went to the backdoor being aware of the CCTV cameras.
***
Labin-limang minuto ang lumipas ay tumatakbo at tumatalon ang isang taong naka-itim sa rooftop ng buildings na naroroon.
Madilim na ang gabi kaya't walang makakapansin sa kanyang paglipad sa itaas.
"There you are."
She opened the small passage, went inside and closed it again slowly.
Ang daming paliko-liko sa pasilyong iyon but she didn't mind anyway.
She have read the blueprint at alam niya ang lusutan ng mga iyon.
At isa pang nakakatulong sa kanya ay ang kanyang super compass na suot sa wrist.
She went downstairs leaping and jumping.
Pinakiramdaman niya ang paligid saka kumilos ng mabilis.
She opened another smaller passage.
Closed it slowly and then she started to crawl not causing any noise.
She reached the passage cover and opened it saka lumabas at naglambitin gamit ang mga paa.
Kailangan niyang maisarado ang passage na iyon.
She doesn't work recklessly, after all.
There's art in thrills, she believes.
Agad siyang nagtago ng may marinig na mga yabag.
She controls the CCTV cams in this building but not in this area thus she needs to be extra careful.
Tinungo niya ang silid na pakay at agad na nagtago sa madilim na sulok.
May isang lalaki ang napalingon ngunit agad din nitong binalewala.
Tiwala ang mga ito sa seguridad ng lugar na pinagtatrabahuan nila.
Ang silid na iyon ay isang laboratoryo ng mga ilegal na droga.
It is located in the underground most of the building. At ang tanging daanan papasok rito ay sa storage room ng kabilang building na dinaanan ng mga lalaki kanina.
Ngunit ang di nila alam ay meron pang isang daanan.
And that is the passage na dinaanan niya kanina.
She took ample of pictures and left with no trace behind.
Ilang minuto ang lumipas ay sakay na siya ng kanyang big bike at tahak ang daang kokonti lamang ang dumadaan.
Dumiretso siya sa lugar na gustung-gusto niyang pinupuntahan tuwing gabi. Yun ay ang rooftop ng mataas na abandonadong building.