Kendime geldiğimde elimdeki sıcaklık dışında fazla bir şey hissedemiyordum. Sıcaklığı algılamak için parmaklarımı kıpırdattığımda Alp’in sesini duydum. Yanımda olmasıyla içime bir huzur doğdu. Neler olduğunu kavramak için gözlerimi açtığımda uykusuzluktan ve ağlamaktan kızarmış gözleriyle karşılaştım. Berbat görünüyordu. Kaza geçirdiğimi söylediğinde olanlar bir bir aklıma gelmeye başlamıştı. Adamı hatırladığımda içim korkuyla doldu. Aklıma şuan hastanede olduğum ve ailem geldiğinde korkum daha da çoğaldı. Onlara nasıl açıklayacaktım ne yapacaktım hiçbir şey bilmiyordum. Telefonumu isteyerek Ali abiyi arayıp beklemeye başladım. Alp hemşireyi çağırmak için dışarı çıktığında Burak ile yalnız kaldık.
Burak boğazını temizleyerek “kedi sana bir şey söylemem lazım” dedi.
Ona dönerek “söyle B
