Sabah gözlerimi açar açmaz elime telefonu aldım. Hemen Alp’in profiline endekse olmuş telefonum direk onu açarken yavaş olan internete küfürler ederek fotoğrafların yüklenmesini bekledim. Evet, uzun zamandır fotoğraf paylaşmamıştı. En son hastaneden çıktıktan sonra bizimkilerle berber çekildikleri fotoğraf vardı. İnstagramdan çıkıp yatakta doğrulurken kollarımı yukarı kaldırarak gerildim. Uzun zamandır uyuduğum en deliksiz uykuydu.
Dört göz kostümlerim olan siyah kot siyah tişört ve kışa özel ceketimi giyerken geçen bir buçuk ayın ne kadar sıradan geçtiğini düşündüm. Alp’e veda ettikten sonra koşa bildiğim kadar koşmuş ciğerlerim iflas bayrağını çektiğinde parkın birinde bayılmış kalmıştım. Oradaki insanlar yardımcı olup beni hastaneye kaldırmışlar annemlere haber vermişlerdi. O günden b
