KARMEN
“Gitmem lazım anne! Neden, niçin diye ne sorup duruyorsun?”
Beş yaşındaki bir çocuk gibi tepinmekle ağlamak arasında bir salıncak gibi ileri geri gidip duruyordum. Neden? Çünkü anneme Kaya'ya aşık olduğumu itiraf etmek istemiyordum. Çünkü o bana aşık değildi. Çünkü o, benden başka her önüne gelene mavi yeşil eline geçen her boncuğu dağıtan kazanovanın tekiydi.
“Neden?” diye sordu annem damarıma basmaktan ayrı bir zevk alıyormuş gibi. “Bana mantıklı bir açıklama yaparsan, neden izin vermeyeyim? Ama sen ‘gitmem lazım,’ demekten ötesine geçmiyorsun Karmen!”
Annem her bir boku biliyordu da beni inadına mı konuşturmaya çalışıyordu? Sırası mıydı şimdi? Kaya orada can çekişirken ben ne diye açıklama yaparak çıkmak zorundaydım evden? Kimsenin bana acır gibi bakmasını istemiyordum. Bu ki
