The Billionaire's Fake Marriage

Chapter 2

Maureen Joyce Rodriguez

Pagpasok ko sa loob ng building ng kompanyang tinatrabahuan ko ng may sumalubong sa akin na lalaki nakablack suit I think his around in his 50's.

"Are you Maureen Joyce Rodriguez?"

Kumunot noo ko nung tanungin niya ang buong pangalan ko, tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa kung na mumukhaan ko ba siya. Pero hinde eh, hindi ko pa nakita ang lalaking ito.

"Do I know you?" Mukhang mayaman naman ito dahil sa suot niya in his black suit.

"You don't know me iha, but I know you." Sagot niya sa akin. "Can I barrow your time? It is important matter that I wanted to discuss to you."

Napatingin ako sa wrist watch ko, ilang minuto nalang malalate na ako.

"Wait. I'll call my boss."

Tumango siya, kinuha ko yung phone ko at tinawagan ko si Mr. Callum.

"Ms. Rodriguez where are you?" Yan agad bungat niya sa akin. "You should be here, I have a meeting.'

Napapikit ako ng mata nang maalala ko yung meeting ni Mr. Cal, napalingon ako sa matandang lalaki sa tabi ko. Mukha kasing importante yung sasabihin niya sa akin.

"Mr. Cal, hindi po ako makapasok ngayong umaga. Please approve my request, kay Daniella ko nalang muna ipasa ang gagawin ko ngayon."

"It seem you have an important matter to do. Okay, I'll handle everything, just go."

Napakunot noo ako nung marinig ko ang sinabi niya, hinanap agad ng mata ko kung saan si Mr. Cal, nasa tapat pala siya ng elevator at kita ako kung saan siya nakatayo.

Yumuko ako bilang galang kay Mr. Cal, pagkatapos hinarap ko na yung matanda. "Saan tayo mag usap?"

"I saw a coffee shop infront of this building."

Kaya lumabas na kami para mag tungo sa coffee shop, hindi na siya nag kotse dahil malapit naman yung coffee shop, nilakaran nalang namin.

Pag pasok namin umupo na agad kami sa isang bakanteng mesa, um-order na muna siya pag katapos humarap na siya sa akin.

He smiled at me, parang kinabahan ako sa ginawa niya. "Finally, I found my only niece." Masaya niyang sabi sa akin.

Pero hindi ko siya ma-gets. "What are you talking about?" Nakakunot noo kong tanong, alam ko kung ano yung sinabi niya sadyang hindi ko lang maintindihan kung bakit nasabi niya yun.

"My bad, I am Ricardo Suarez, your-"

"Suarez?" Inulit ko ang sinabi niya dahil naalala ko yung apelyido ng papa ko na hindi ko man lang nakilala. "Are you my father sibling?"

Napangiti siya sa akin nung sabihin niya yun. "So you know your father name?"

"Only his surname. Sinabi sa akin ni mama nung college ako, I beg her kahit apelyido lang para kahit papaano may alam ako sa papa ko."

Tumayo siya, lumapit siya sa akin at niyakap niya ako. Hindi ko napigilan ang sarili ko na yakapin siya pabalik. May luha na pumatak sa mga mata ko, finally may nakilala din ako sa side ng father ko.

"Sweetie. I've been looking for you, hindi ko alam na may anak pala ang kapatid ko. Nalaman ko nalang last year dahil sa ginawa niyang will of testament bago siya mawala."

Kumalas ako sa pagkayakap kay Tito Ricardo nung sabihin niya yun. "Wala ang papa ko?" Tumango siya dahan-dahan, tuloy-tuloy na dumaloy ang mga luha ko nung marinig ko yun. "Hindi ko man lang siya nakita, kahit nakasama man lang kahit saglit."

Tinabi niya ang upuan niya sa akin, he held my hands. "Hindi ka kinalimutan ng daddy mo, lagi ka niyang sinusubaybay."

"Bakit hindi siya nag pakita sa akin?"

"Nirespeto niya ang desisyon ng mama mo. Dahil hindi matanggap tanggap ng lola mo ang mama mo sa buhay ng papa mo. Your mom doesn't have peace of mind if she stays in your dad's life, so even though your dad loves your mom, he let her go. If you think it's very easy for your dad to leave your mom. " He shook his head. "No, because your father fought your mother against our mother several times, but our mother is too powerful to punish your mother with her hands, she can fire your mother from her job. So your dad stopped before your grandmother destroy your mom's life."

"Why she can't accept my mom? Dahil ba sa status ng buhay ni mama? Nurse lang siya at mayaman ang daddy ko?" Tumango si Tito, hindi ko mapigilan umiyak. "Hindi niya ba inisip ang apo niya?"

"She doesn't know na buntis ang mommy mo dahil itinago ni Agnez ang tungkol sayo."

"Paano ni dad nalaman na may anak siya sa mama ko?"

"Maybe he followed your mom secretly."

Pinunasan ko ang luha ko sa mga mata ko at pisngi ko nung dumating ang order namin.

"Do you have my dad picture? Can I-" hindi ko pa natapos ang sasabihin ko nung may kinuba agad ito sa bulsa niya.

Mga ilang segundo nilabas niya ang wallet nito. "This is the picture I treasure the most, dahil kasama namin yung lolo mo dyan. Nag fifishing kami nung araw na yan." Inabot niya sa akin yung wallet niya. "Dahil yan na pala ang huling araw na makasama namin ang lolo mo."

Nakaramdam ako ng lungkot nung marinig ko yun. Nung makita ko yung larawan na inabot ni Tito hindi ko napigilan ang luha ko.

"All this time, kasama ko lang pala si dad. Nasa tabi ko lang pala siya." Naiiyak kong sabi habang nakatitig sa larawan.

"What do you mean?"

"Siya yung guy na lagi kong nakikita sa coffee shop when I was in my college. Sometimes he offered me a drink kapag nauuna siya sa akin doon, nung una hindi ako komportable sa presensya niya pero tagal-tagal nagiging close na kame. Lalo na nung sinabi niya na nangungulila siya sa anak niya na ilang taon na niyang hindi nakita o nakasama." Kwneto ko kay Tito. "Ginawa niya ang lahat para makapalapit siya sa akin." Napakagat ako ng labi, habang binabalikan ko ang alaala na yun.

Kaya pala teary eye siya minsan kung kaharap ako. Ako na pala yung anak niya na nangungulila siya. Maybe destiny talaga ang araw na yun nung nawala yung wallet ko and he offer me na siya ang babayad sa coffee ko.

We both smile. "He loves you so much, Mau."

Tumango ako. "But too bad hindi ko man lang siya nakilala bilang ama ko nung araw na yun."

Niyakap ako ni Tito. "I know he's happy now dahil mo na siya yung daddy mo.".

Kinwento ni Tito sa akin ang buhay ni daddy para kahit papaano makilala ko man lang ang ama ko sa mga kwento niya.

Tumayo na si Tito para mag paalam dahil naalala niyang may kliyente siya na inaantay siya sa office.

"Can bring you me next time kung saan ang puntod ni papa?" Tumango si tito sa sinabi ko.

"Next time ipapakilala ko sayo ang mama namin ng daddy mo."

Napangiti ako. "Sana tanggapin niya ako." Malungkot kong sambit.

"She will. You are her only granchild. Dahil hindi ko siya mabigyan." Hindi ko alam ang sasabihin ko nung marinig ko yun. "Its okay, I'll call you later. Okay?"

Tumango ako, nag paalam na siya sa akin.

Malungkot at masaya ako ngayon dahil nalaman ko na may kapatid si dad at nalaman kong nakasama ko si dad kahit papaano, malungkot ako dahil hindi ko na muli siyang makasama.

Hindi ko na muna sasabihin kay mama ang tungkol dito, alam kong magagalit siya sa akin. Alam kong gusto lang ako ilayo ni mama sa maugali kong lola, she just want to protect me from her.

Bumalik na muli ako sa building na pinag tatrabauhan ko.