"Ofisinin adresini de bul bana. Yarın bir ziyaret edelim bakalım bu Giz Hanım'ı. İş görüşmesi bahanesiyle."
Reşit kaşlarını çattı. "Abi önce bir araştırmalar tamamlansa mıydı?"
"Bahanem hazır" diye kestim onu. "Projedeki alanım için tasarım fikirleri getireceğim. İşte bu kadar. İlgisini çekecek bir teklifle giderim. O da mimar sonuçta. Reddedemez. Mekan benim mekanım."
Reşit homurdandı ama itiraz etmedi. Biliyordu ki bir kere aklıma koyduğum şeyden dönmezdim. Artık daha kontrollü ve daha sabırlı olsam da...
***
Bostancı’daki gece kulübümde oturuyordum. Ellerim hâlâ hafif titriyordu. Telefonum masanın üzerinde sessizce yanıyordu. Berrak’tan gelen mesajı tekrar okudum: "İstanbul'a geldim sevgilim. Havaalanına neden gelip beni almadın? Neyse çok yoğun olmalısın beni sevdiğini biliyorum.
