Pembe bir defter.
"Bu..." dedi Reşit tozunu silerek. "Bu Gizem Hanım'a ait galiba abi. Kırılan tahtaların arasından çıktı."
Kaşlarım çatıldı. Gözlerimi kısarak deftere baktım. Bu defteri hiç görmemiştim. Gizem'in böyle bir şeyi olduğunu bile bilmiyordum.
Yavaşça Reşit'in elinden aldım. Üzerinde herhangi bir yazı yoktu. Ağır, içi dolu hissettiriyordu. Başparmağımla ilk sayfayı açtım.
"Gizem" diye başlık atılmıştı. İlk sayfada sadece bir metin vardı. Derin bir nefes alarak dağınık yatağa oturdum. Reşit'in "ben korumalarla ilgileneyim" lafını takmadan deftere bakmaya devam ettim. Birkaç saniye sonra da odadan çıkan Reşit kapıyı ardından kapattı.
-Gizem Mirzaoğlu
Bugün seni ilk kez gördüm Andaç Ağam. Salonun penceresinden baktığımda sen sigaranı içiyordun... Ardından konağa doğru kısık
