BÖLÜM: ZEHİR ŞEFKATİ
Andaç'ın öfkesi odanın içinde bir kasırga estirdikten sonra, kapıyı çarparak alt kata inmişti. Öfkesiyle birlikte kalbindeki çözülmemiş şüpheyi de beraberinde götürmüştü.
Gizem sarsılarak lavaboya yürüdü. Midesi yeniden kasıldı. Öğürmeye başladığı an musluğu açıp yüzüne su çarptı ama nafileydi. Bir aydır hep böyleydi; sürekli bir bulantı, sürekli bir yorgunluk.
Öğürmeleri devam ederken arkasında birinin varlığını hissetti. Yan gözle baktığında, banyo kapısının aralığında duran kişinin İnci annesi olduğunu gördü.
İnci Hanım ise az önce o video kaydını Andaç'ın eline tutuşturmuş, onun öfkeyle uzaklaşmasını izlerken dudaklarında zafer dolu bir sırıtışla gülümsemişti. Artık sonunu getirmesi gerekiyordu bu kızın. Andaç onu öldürse daha da iyiydi İnci için. Çünkü Andaç
