''Buranın yemekleri çok güzel değil mi?''
Rümeysa'nın sesiyle onu onaylarcasına kafamı salladım. Alaz'ın evinden çıktıktan sonra Koran ile buraya gelmiştik.
Hemen Rümeysa ile buluşmuş ve elbiseleri alıp yemeğe geçmiştik. Yarın abisi evlendiği için çok heyecanlıydı. Yüzünden gülücükler eksik olmuyordu.
Çatalımla bir parça eti koparıp ağzıma attım ve çiğnemeye devam etmiştim.
''Çok güzelmiş cidden''
Makarnasını yedikten sonra peçeteyle ağzını sildi.
''Bu adam da pek iyiymiş''
Kafasıyla arkayı işaret ettiğinde bize bana Koran'ı gördüm. O da yemeğini yiyordu ve saatlerdir peşimizi bırakmıyordu.
Alaz'a bir kere daha içimden küfür ettim.
Neden böyle yaptığına hala anlam veremiyordum.
''Bakma öyle yanlış anlar''
Güldü.
''Biraz da sessiz birisine benziyor baksana hiç sohbet etmek istem
