ANG UHAW KONG EX (SSPG)

Chapter 11: Mapanuri

“Late na tayo sa business date,” sabi ni Zayn habang nagmamadali kaming naglalakad papunta sa kotse.

I scoffed at his tone.

“Why didn’t you remind me?” dagdag niya, halatang iritado.

“Excuse me? Dalawang beses kitang pinaalalahanan,” sagot ko.

Mabilis na binuksan ng dalawang tauhan niya ang pinto ng kotse para sa amin. Sabay kaming sumakay. Hinubad ni Zayn ang kanyang suit jacket at kinuha ang cellphone mula sa bulsa.

“Damn it, 1:30 p.m. na,” he growled. “Can you drive any faster?” sigaw niya sa kawawang driver na agad namang nagdagdag ng bilis.

“Kailangan mo ba talagang ibuhos ang galit mo sa inosenteng driver?” bulong ko.

Narinig niya ‘yon. Lumingon siya sa akin at napakagat ako ng labi na parang walang sinabi.

“Siguro dapat sa’yo ko na lang ibuhos,” sabi niya habang lumalapit.

Nanlaki ang mga mata ko. Umiwas ako pero hinila niya ako palapit sa kanya.

“A-ano ba!” reklamo ko.

He smiled, barely noticeable but it was there.

“Bitawan mo ako,” sabi ko, pero titig lang siya nang titig sa akin.

“Ang cute mo talaga,” he murmured, resting his forehead against mine.

Saglit akong napahinto. Nagkatinginan kaming dalawa. Dahan-dahan siyang yumuko at hinalikan ako. The kiss started soft, almost hesitant, and before I could stop myself, I responded. Bumaon ang kamay ko sa kanyang buhok.

Biglang tumikhim ang driver at napansin kong nakatitig ito sa amin sa rearview mirror. Nanlaki ang mga mata nito sa gulat. Namula ako sa hiya at itinulak si Zayn. Napasimangot siya, halatang hindi natuwa. Sinubukan kong lumayo ulit pero hindi niya ako hinayaan ulit.

“I want to kiss you again,” bulong niya.

Nanlaki ang mga mata ko at itinulak siya nang buong lakas.

“Lumayo ka nga,” sabi ko sabay tingin sa labas ng bintana.

Narinig ko siyang bahagyang tumawa. I could feel his gaze on me, and somehow, I knew he was touching his lips.

“Boss, nandito na po tayo,” sabi ng driver.

Tumango si Zayn at binuksan agad ng tauhan niya ang pinto. He stepped out confidently. Sumunod ako at napalingon sa likod.

“Hindi ko man lang napansin na may kotse palang sumusunod sa amin,” bulong ko.

Tumingala ako sa matayog na gusali sa harapan namin. Napakaganda nito at ang elegante tignan. Before I could admire it any longer, I felt a hand wrap around my waist. Napasinghap ako nang yumuko siya at marahang hinalikan ang leeg ko. Sa gulat ko ay naitulak ko siya pero huli na ang lahat. Flashes went off around us.Napahinto ang mga taong dumaraan at napatingin sa amin.

Namula ako sa hiya at masama siyang tinignan.

“We’re in public,” I hissed.

Ngumisi siya at mas lalo pa akong hinila palapit, mahigpit ang pagkakayakap sa baywang ko.

“I like it that way. I want people to know you belong to me,” he said.

Umismid ako. “Hindi pa tayo nagkakabalikan, Zayn. Huwag kang mag-isip ng kung ano.”

Sumeryuso ang mukha niya at saglit kong nakita ang sakit na dumaan sa kanyang mga mata. Siguro guni-guni ko lamang.

“Pasok na tayo,” maikli niyang sabi.

Nauna siyang maglakad papasok. Napabuntong-hininga ako bago sumunod.

Isang restaurant ang pinasok namin.

“Mr. Zayn,” tawag ng isang lalaki habang papalapit sa amin.

“Please come this way. Mrs. Noreen is waiting for you,” sabi nito.

Naglakad ako sa tabi ni Zayn habang sinusundan namin ang lalaki. Pilit kong binabalewala ang mabilis pa ring t***k ng puso ko dahil sa mga nangyari.

“Zayn,” Mrs. Noreen said softly as she stepped forward and hugged him.

Napako ako sa kinatatayuan ko. Maingat siyang itinulak palayo ni Zayn at napatawa si Mrs. Noreen nang bahagya dahil sa hiya.

“Please, sit,” she said.

They both sat down across from me. Tinitigan ako ni Mrs. Noreen mula ulo hanggang paa. Kumirot ang sikmura ko sa paraan ng pagtitig niya. It wasn’t curiosity. It was pure disgust. Napayuko ako, biglang nakaramdam ng pagkailang sa ilalim ng matalim nitong mga mata. Hindi ko nagustuhan ang paraan ng pagtitig nito sa akin.

“Can you please stop looking at her like that? You’re making her uncomfortable,” Zayn said, his voice edged with anger. Halatang hindi niya nagustuhan ang trato ni Mrs. Noreen sa akin.

“Whatever,” she replied with a slight scoff. “Who the hell is she?”

My heart skipped. Bago pa makasagot si Zayn, inunahan ko na.

“I’m his secretary.” mabilis kong sagot.

Zayn only chuckled and winked at me, as if he found the whole situation amusing.

“Well, I’m really sorry for being late,” he said, turning his attention back to Mrs. Noreen.

Ngumiti ito nang matamis kay Zayn na parang walang nangyari kanina. Tahimik akong lumunok at nag-isip kung sino nga ba talaga si Mr. Noreen.

Sa pagkakaalam ko, may-ari ito ng isang kilalang kumpanya ng mga cosmetics. Isang negosyante na humahawak ng iba’t ibang produktong pampaganda at mga mamahaling brand.