[Katherine Chelsea Aguilar]
3 months passed.
"Okay class, don't forget to answer your textbook on pg. 56-60. Goodbye now class." pagkalabas na pagkalabas ng Prof namin ay agad kong inayos ang mga gamit ko.
Haaaay Lord. Buti na lang medyo konti lang ang assignment namin ngayon. Kailangan ko pa kasi manood ng practice ni Zyron. Nagmadali akong maglakad patungo sa classroom ni Charlotte. Mukhang sabay lang ang labas namin ngayon. Minsan kasi mas nauuna kaming palabasin kaysa sa kanila.
"Hi Bes! Buti maaga kayong pinalabas ngayon?" bungad ko sa kanya. Nagbeso-beso kami.
"Hahaha oo nga eh, may urgent meeting kasi ang last Prof namin kaya maaga kaming pinalabas." nagsimula na kaming maglakad dalawa.
"Ahhh... buti naman kung ganoon, mapapanood din natin ang practice ni Zyron!" excited kong sabi sa kanya. Napairap siya dahil do'n kaya natawa ako.
"Dapat hindi na ako manonood eh. Baka maengkanto lang ako ng Kapreng 'yon." sabi niya.
"Grabe talaga kayo. Inis na inis ka talaga sa kanya 'no?"
"Eh paano ba naman kasi tawag pa rin niya sa'kin ay Manang! Sa ganda kong ito?! Mukha akong Manang?! Bulag lang siya! Bulag!" tinawanan ko na lang siya. Lagi na lang siya ganyan. Hindi makamove-on sa Manang thingy na 'yan.
Nakarating na kaming dalawa sa Gym ng University.
Ayon, nakita namin si Zyron na nakasuot ng Blue Jersey at shorts, nagshoshoot sa may three point liner. Napahanga ako sa kanya. Walang palya ang pagshoot niya sa ring. Ang astig talaga ni Zy!
Hinila ko si Charlotte sa kamay at umupo sa may bleachers malapit sa kanya. Hindi pa nga niya kami napapansin eh. 'Yong katabi ko naman ay nakatitig lang kay Marco, ka-team mate ni Zyron sa varsity. Crush kasi ni Charlotte si Marco hahaha. Lumalove-life na kasi.
Pagkatapos magshoot ni Zyron ay tsaka pa lang niya kami napansin. Lakad-takbo siyang pumunta sa gawi namin habang nakangiti.
"Hey Chelsea, how's your day?" bungad niya sa'kin nang makarating sa pwesto namin. Iniabot ko sa kanya ang bote niya na nasa tabi ko lang. Agad naman niya itong kinuha at ininom.
"Okay lang naman, buti na lang mga apat lang ang homework namin. Hindi tulad kahapon na mga lima. Jusko ayoko na ng madaming homework." kwento ko sa kanya. Tumalon siya patawid sa railings at umupo sa tabi ko.
"That's okay. It's part of being a student. If you're having a hard time with your homework, I could lend you a hand." bait talaga ni Zy sa'kin.
"Hahaha kaya ko naman talaga eh. Nagbibiro lang ako." bigla niyang piningot ang ilong ko! "Awww!" binitawan naman niya ito agad. Nginitian niya ako.
"I know you can." napabaling ang tingin niya kay Charlotte na ngayon ay nakatitig pa rin kay Marco.
"Hey Manang. You might wanna give your attention to me now, instead of Ramos. I'm way more handsome and hotter than him." ngisi niyang sabi. Natawa ako sa sinabi niya. Likas na mahangin talaga 'tong lalaking 'to. Magsisimula na naman ang panibagong gulo. Pustahan tayo.
Nanlilisik ang mga matang tinignan ni Charlotte si Zyron. Parang kahit anong oras mapapatay niya ito hahaha. Nakangisi lang si Zyron sa kanya.
"Ang kapal talaga ng mukha mo para sabihin na mas gwapo at hot ka kaysa kay Marco! FYI, for your information, mas malala naman ugali mo kaysa kay Marco! Para kang nakahithit ng droga d'yan sa sinabi mo! Nakashabu ka ngayon 'no?!" mas lalong lumawak ang pagkakangisi ni Zyron dahil sa sinabi ni Charlotte. Haaay nako. Magsisimula na silang magbangayan.
"No, I'm not on drugs. Maybe you just put a spell on me that's why I'm hotter and handsome in your precious eyes." grabe talagang manginis si Zy kay Charlotte. Bahala na nga silang dalawa d'yan hahaha.
Alam kong maraming tanong ang nasa utak ninyo. 'Wag kayong mag-alala, sasagutin ko ang mga tanong niyo hahaha.
Bakit Zy na ang tawag ko sa kanya? Bakit Chelsea naman na ang tawag niya sa'kin? Simula kasi nang manligaw siya sa'kin, 'yon na ang gusto niyang itawag sa akin at itawag ko sa kanya. Ewan ko ba kung trip niya ba o hindi. Sinakyan ko na lang ang trip niya. Akala niyo naging kami 'no? Hahaha sad to say but NO. Hindi ko naman siya mahal, gusto pa lang pero alam ko sa sarili ko na malapit ko na siyang mahalin. Konting panahon na lang ang kailangan ko.
About naman kay Sir Skyler, wala na siya sa University. Gulat ba kayong lahat? Ako rin eh, nagulat din. Marami ang nagulat dahil sa pag-alis ni Sir Skyler sa University. Simula kasi no'ng pumasok ako no'ng araw kung saan masakit para sa akin ang nakita ko. Ayoko aminin na mahal ko siya. Masyadong mabilis ang panahon na iyon. Tapos bigla siyang hindi pumasok. Nabalitaan na lang namin sa bago naming Prof na nagquit na si Sir Clyde sa pagiging Professor.No'ng mga araw na 'yon, ang bigat-bigat ng pakiramdam ko. Inaamin ko, nalungkot at medyo nasaktan ako dahil sa pag-alis niya. Aalis agad pagkatapos ng nangyari? Wow lang. Just wow. Good thing nand'yan si Zyron para sa akin ng mga araw na 'yon. Dinamayan niya ako ng mga oras na 'yon. Nang makarecover ako, pinayagan ko siyang manligaw sa akin.
Kung inaakala niyong gagawin ko siyang panakip-butas, hindi ang sagot ko. Pinayagan ko siya dahil gusto ko siyang bigyan ng pagkakataon, pati na rin ang sarili ko. Hindi ko siya gagawing rebound.
Nabalik ako sa wisyo nang bigla akong akbayan ng katabi ko-si Zy. Mukhang tapos na silang magbangayang dalawa.
"What are you thinking about, Chels?" alalang tanong niya sa'kin. Umiling ako at nginitian siya.
"Wala hahaha. Iniisip ko lang ang assignment ko." ngumiti rin siya at ginulo ang buhok ko. Napasimangot ako.
"Hahahaha!" tinawanan niya lang ako.
Ganyan siya lagi eh. Lagi guguluhin ang buhok ko tapos tatawanan niya ako pag nakita niya akong nakasimangot.
"Oh My God! Ang daming kumakagat na langgam sa akin dahil sa kasweetan ninyong dalawa." umakto siya na nagpapatay ng langgam sa braso niya. Nakalimutan ko na nandito pala si Charlotte sa tabi namin hahaha.
"You're just jealous of us. What, you want me to be sweet to you Manang?" nang-aasar na tanong ni Zy. Inirapan lang ito ni Charlotte.
"At bakit ako magseselos?! Ha? Boyfriend ba kita?! Ha?!" umakto si Zy na parang tumitingin sa kanyang relos.
"Uhm, the last time I check, Yes." at ngumisi ito kay Charlotte.
"Aargh! Napakabwisit mong lalaki ka!" bahala na nga kayong magbangayan d'yan.
Haaay. Kung tatanungin niyo 'ko kung nakamove-on na ako kay Sir Skyler, Yes. Nakamove-on na ako. Hindi naman big deal sa akin ang nakita ko eh. Hindi naman siya kawalan para sa akin.
Unti-unti ko nang nakakalimutan ang nararamdaman ko para sa kanya. Napapalitan na iyon para kay Zyron. Hindi kasi siya mahirap magustuhan. Mabait siya, maalaga, palatawa, matalino, sportive at sweet. Basta lahat ng katangian ng lalaki na hinahanap mo nasa kanya na lahat. Ipinagmamalaki talaga eh 'no? Hahaha.
Basta, gusto ko siya.
~~~***~~~
[Skyler Clyde Andrade]
"Isa pang shot." sabi ko sa bartender. Nandito ako ngayon sa bar na pagmamay-ari ko. Yes, I have my own Bar. Dito ako namamalagi kapag nade-depressed ako at nasasaktan. Just like what's happening to me now.
It's been four months since I quitted that f*****g University. I quitted not because I don't want to, I quitted because I need to. Masyado na akong nasasaktan. Hindi ko na alam kung kakayanin ko pa ang sakit na nararamdaman ko. Pero babalik pa ako. I just need time and space to think. Also, I need to plan, plan to make her finally MINE. Mahal man niya ako o hindi, gagawin ko ang lahat mapunta lang siya sa'kin. Hate me or not, I will f*****g get her.
By hook or by crook, I will do everything to make her MINE even if it hurts her feelings.
Ngayon pa lang desperado na akong maging akin siya. f**k this life.
Tinungga ko ang alak na nasa harap ko. "One more." sabay baba ng shot glass.
"Sir, nakakarami na po kayo." the barender said.
"And so? I don't f*****g care! Just give me another damn shot." utos ko. Nag-aalanganin pa ito. Tsk.
"Pero Sir, lasing na po kayo." great. This piece of s**t pisses me off.
"What the f**k do you care? Like I don't give a s**t about it. Who's your boss huh?! Just f*****g do you goddamn job!" I shouted. Dali-dali naman niya akong binigyan ng isa pang shot.
Fuck this bartender. The next time he disobey him, I will f*****g fire him.
I sighed.
Fuck this. I think I'm obsess to Kath. But now, I think it's more than that. f*****g hell! I'm trying not to be possessive to her but I can't stop this damn feeling! 'Yong gustong-gusto mo siyang angkinin, 'yong gustong-gusto mo siyang maging sa'yo, 'yong gusto mong nasa'yo lang ang atensyon niya, 'yon ang nararamdaman ko sa kanya! Kapag naman may kasama itong lalaki, gustong-gusto mong patayin ang lalaki at palayuin sa mahal mo, gano'n! Ang gusto ko... SA AKIN LANG ANG ATENSYON NIYA!
AKIN LANG!
Nilagok ko ang natitirang alak sa inumin ko.
Sa ngayon, pagbibigyan ko muna silang dalawa ni Zyron na sumaya, kahit sa loob-loob ko, masakit. Kailangan kong maisagawa ang plano ko, kahit masakit. Pagkatapos kong maisagawa ang plano ko, wala na siyang kawala sa'kin. She will be f*****g mine forever.
___________________________________________________________________________________
#Change
#ZyRine
#KapreManang
#PossessiveGurang
Magpapahinga muna ang Skyrine, bigyan muna natin sila ng space, malay niyo, may mas maganda palang mangyayari in the near future hehehe. Zyrine moments muna!
Like, comment and be a fan! ?Grabe nakakatakot yung story!Basahin nyo at intindihin.Creepy Sya!!! I'm so sorry WARNING! Carry on reading! Or you will die, even if you only looked at the word warning! Once there was a little girl called Clarissa, she was ten-years- old and she lived in a mental hospital, because she killed her mom and her dad. She got so bad she went to kill all the staff in the hospital so the More-government decided that best idea was to get rid of her so they set up a special room to kill her, as humane as possible but it went wrong the machine they were using went wrong. And she sat there in agony for hours until she died. Now every week on the day of her death she returns to the person that reads this letter, on a monday night at 12:00a.m. She creeps into your room and kills you slowly, by cutting you and mashna lashna cervin eci la vettu watching you bleed to death. Now send this to ten other pictures on this one site, and she will haunt someone else who doesn't. This isn't fake. apparently, if u copy and paste this to ten comments in the next ten minutes u will have the best day of ur life tomorrow. u will either get kissed or asked out, if u break this chain u will see a little dead girl in your room tonight. in 53 mins someone will say i love you or im sorry. Sweet MessageCHAPTER 18: PARENTS
[Katherine Chelsea Aguilar]
"Thank you for coming Sir. Have a nice day." ngiti kong sabi.
Tumingin ako sa suot kong relos. Malapit na ako mag-out. Pagkatapos kasi ng practice ni Zyron, dumeretso na ako sa trabaho ko. Pinauna ko na sila Zyron at Charlotte sa pag-uwi pero si Zyron hindi. Hihintayin na lang daw niya akong matapos sa trabaho ko. Sabi ko naman 'wag na.' dahil gagabihin ako. Okay lang naman daw sabi niya. Kinilig naman ako sa pagiging concern niya.
At ngayon, nando'n siya sa isang table malapit sa counter, nakatingin at nakangiti sa akin. Nginitian ko siya pabalik. Nag-iwas ako ng tingin no'ng kinindatan niya ako. Feeling ko namumula ang pisngi ko dahil do'n. Grabe talaga ang lalaking 'to. Napakagat-labi ako para pigilin ang kilig na nararamdaman ko. Bakit ang gwapo niya kahit saang angulong tignan?
~~~***~~~
Pagkatapos ng trabaho ko, hinatid ako ni Zy sa apartment. Hindi sana ako magpapahatid sa kanya dahil 10 'o clock na ako nakalabas sa trabaho ko, pero nagpumilit pa siya. Sabi niya, "I'd rather bring you home to your apartment safely than leaving you all by yourself going home in the middle of the night." No'ng sinabi niya 'yon kinilig talaga ako! Kahit nosebleed na ako sa English niya, kinilig pa rin ako! Ang sweet!
"Kath..." tawag niya sa akin. Nilingon ko siya habang naglalakad kami.
"Bakit?" nginitian niya lang ako.
"Malapit na 'yong birthday mo, right?" tumango ako. Malapit na pala birthday ko. December 29 ang birthday ko. Paano niya nalaman birthday ko? Hahaha tinanong niya ako eh.
"So, what's your plan? Are you going back to your province?" tanong niya.
"Oo, gusto ko kasi makita ang magulang ko. Miss na miss ko na silang dalawa eh." ngiti kong sabi pero sa loob-loob, nalulungkot ako.
"Oh, so you're leaving on your Christmas break?" tumango ako sabay sagot. "Oo."
"So... can I come with you?" nagulat ako sa tinanong niya. Ano?! Sasama siya sa akin?! Hala!
"Ha?! Bakit naman?!" ngumiti siya sa akin. Hindi ko namalayan na nandito na kami sa tapat ng apartment.
"I want to meet your parents, and also I want to ask them permission to court you officially." o-kay? My God! Gusto niyang humingi ng permiso sa magulang ko!
"T-talaga?!" nauuta kong tanong sa kanya. Tumango siya habang nakangiti. "Yes, really."
"A-ahh s-sige." takte nauutal pa ako. Lumapit siya sa akin habang nakangiti. Unti-unti niya inilapit ang mukha niya sa akin at... hinalikan ako sa noo.
"Goodnight Chels." bulong niya. Nakatulala lang ako sa mukha niya. Ang lakas ng t***k ng puso ko. Ganitong-ganito rin ang nararamdaman ko kay Sir Skyler noon.
"G-goodnight d-din." nasabi ko na lang. Ngumiti siya sa akin na mas lalong ikinalakas ng t***k ng puso ko.
"Goodbye my princess. Have a sweet dream." sabi niya at tumalikod na sa akin. Naglakad na siya palayo. Ako, nanatili pa ring nakatayo sa pwesto ko. Lumingon siya sa akin, kumakaway habang naglalakad kaya kumaway rin ako.
Ganitong-ganito rin ang epekto sa akin ni Sir Skyler noon.
Mahal ko na ba si Zyron?
~~~***~~~
"Talaga?! Sasama talaga siya sa'yo sa pag-uwi mo sa probinsya?!"
Nandito kami ngayon sa cafeteria. Kinekwento ko sa kanya ang nangyari sa'kin kagabi. Kilig na kilig siya habang kinekwento ko 'yon.
"Oo nga. Sabi niya, sasama daw siya para makilala ang magulang ko at humingi ng permiso para manligaw sa akin." napadaing ako at napahimas sa braso ko.
"Ikaw na! Haba talaga ng hair mo!" ang sakit manghampas ng babaeng 'to.
"Aray ko naman." daing ko ulit. Paano ba naman kasi kinurot ako.
"Hahaha sorry bes. I'm like, what the hell! Sagutin mo na kasi si Zyron! Perfect Match talaga kayo!" umiling ako at nginitian siya. Masyado pang mabilis.
"'Wag muna. Hindi ko pa siya mahal. Gusto ko muna masigurado ang nararamdaman ko para sa kanya. Baka kasi kapag nagdesisyon kaagad ako, magkasakitan lamang kami."
Inirapan niya lang ako.
"Kung ako sayo sasagutin ko na 'yong Kapreng 'yon." sabi niya habang nakahalumbaba.
"So you're saying yes to my proposal?" parehas kaming napalingon sa nagsalita sa may gilid namin. Si Zy lang pala. Tiningnan ko si Charlotte, nanlalaki ang mga mata niya habang nakatingin kay Zy.
Si Zyron seryoso ang mukha nakatingin kay Charlotte.
Ehh? Ano meron?
"H-ha?! H-hindi 'no! Nagbibigay o-opinion lang ako s-sa pinaguusapan n-namin ni K-kath." nauutal niyang sabi at nag-iwas ng tingin kay Zyron. Umupo na sa tabi ko si Zyron.
"Sure?" paniniguro pa nito.
"O-oo nga!" nilingon ko si Zyron na may pagtataka sa mukha.
"I see." Sagot nito at tumango.
"Ano meron?" tanong ko sa kanya. Ginulo lang niya ang buhok ko, napasimangot ako dahil do'n.
"It's nothing. Just continue what you're eating or do you want me to order more?" umiling ako at itinuloy ang pagkain ko.
Nagusap silang dalawa pero nagpipikon pa rin. Napailing na lang ako sa kanila.
Haay Lord. Kailan kasi sila magkakasundo?
~~~***~~~
[Someone's POV]
"Okay... Got it... Thank you." I press the end call and put my phone in my pouch.
Konting panahon na lang Skyler, you'll be mine soon. Pasasayahin at pahihirapan muna kita. I will let you be with your baby Kath, then I will crush the both of you into pieces. Hindi ko hahayaang na sumaya kayong dalawa.
Tama lang ang ginawa ko kay Kath sa aksidenteng 'yon, nakalimutan ka na niya. Ngayon, I know that you've been miserable because of that.
Hindi lang 'yan ang kaya ko Skyler. Marami pa. Kung ako sayo, iwanan mo na si Kath at hindi siya mapapahamak dahil sa'yo.
________________________________________________________________________________