"Ayaw na kitang makita. Parang-awa mo na, kasi kapag nakikita kita, naalala ko iyong ginawa ni Madame Sylvia. Please, Mirko."
Naghirap na ako sa buhay, kaya hindi ko kakayanin kung hanggang sa pagtanda ko ay maghihirap ako dahil lang sa kailangan kong pakisamahan ang kaniyang ina.
Hindi na lang kasi ito maliit na bagay, hindi rin mababaw. Anak ko iyong nawala rito, anak ko iyong mas nasaktan dahil tinanggalan siya ng karapatang mabuhay.
Alam ko namang mas maiintindihan ako ng iba. Hindi ganoon kadali mag-move on, lalo na sa isang bagay na labis na sakit ang naging dulot sa kaibuturan ko, dadalhin ko iyon habambuhay.
Mamumuhay ako sa kalungkutan at ayokong mangyari iyon, kaya bilang paraan ay ito ang naisip ko. Parte si Mirko ng dapat na sana ay magiging anak namin, kaakibat nito ay par
