ช่วยด้วย...สามีฉันเป็นกะเทย

Chapter 1 : เหตุเกิดเพราะความเมา (25+)                        เสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มนั้นทำให้หนุ่มสาวที่อยู่​ในงานนั้นต่างพากันปล่อยตัวปล่อยใจกันสนุกสุดเหวี่ยง หลังจากที่ทำงานหนักกันมาตลอดไตรมาสแล้ว                "เพทาย" หนุ่มนักธุรกิจ​อนาคตไกลของบริษั​ทอสังหาริมทรัพย์​แนวหน้าของประเทศไทย​ ยกแก้วไวน์​ชนกับคนในงานไม่รู้​กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง จนใบหน้าคมเริ่มร้อนวูบวาบ               "เพคะ ชนแก้วกับไอซ์​หน่อยสิ" ร่างบางที่แต่งหน้าด้วยเครื่องสำอางราคาแพง และชุดรัดรูป​จนหน้าอกหน้าใจแทบจะปลิ้นนั้น ทำให้เพทายต้องหันไปมองทางอื่น เขาให้เกียรติ​ผู้หญิง​เสมอไม่ว่าต่อหน้าและลับหลัง               "ขอบคุณ​ครับไอซ์" ชายหนุ่มรับแก้วไวน์​มาจากหญิงสาวและกระดกรวดเดียวหมด ก่อนจะวางแก้วคืนในถาดให้บริกรที่เดินผ่านมา               "ยินดีด้วยนะคะ ที่ผลกำไรในไตรมาสแรกตัวเลขสวยมาก"                 " ครับ ขอบคุณ​นะครับ" เพทายยิ้มก่อนจะสะบัดศีรษะ​เบา ๆ เมื่อรู้สึกว่าภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน               " เพ… เมาแล้วหรือเปล่าคะ?" อริศราถามอย่างเป็นห่วง มือเรียวแตะตัวชายหนุ่มอย่างเป็นห่วง แต่ทว่าเพทายกลับเบี่ยงตัวอย่างสุภาพ                "นิดหน่อยครับ" เพทายยิ้มให้หญิงสาวผู้หวังดี แต่เขาไม่ชอบให้ผู้หญิง​ถูก​เนื้อต้องตัวเสียเท่าไหร่               " ไอซ์พาขึ้นไปส่งที่ห้องดีกว่ามั้ยคะ? " หญิงสาวยังคงแสดงความมีน้ำใจต่อไปแต่เพทายก็ยังยืนยันเจตนาเดิม                "ขอบคุณ​ครับไอซ์ ถ้าไม่รบกวนเกินไป ช่วยเรียกแอริคให้ผมก็พอครับ" ชายหนุ่มหมายถึงเพื่อนสนิทของเขาที่ตอนนี้อาจจะคุยอยู่​กับพนักงาน​อยู่ ตอนนี้เนื้อตัวเขาร้อนวูบวาบไปหมด หรือเป็นเพราะไวน์​นั่นกันแน่                เพราะอริศราเป็นหุ้นส่วนคนสำคัญ​ที่พ่อของเขาย้ำว่าต้องต้อนรับให้ดี ถึงได้เผลอรับไวน์​นั่นมาดื่ม แต่มันคงจะมีปัญหา​เสียแล้ว                "เพ เดี๋ยว​ไอซ์พาไปพักดีกว่า สีหน้าคุณ​ไม่ดีเลย" อริศราบอกก่อนจะยื่นมือเข้าไปประคองร่างสูงที่ยืนโงนเงนเหมือน​จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่                "เรียกแอริคดีกว่าครับ" มือหนาค่อย ๆ ปลดมือบางออกอย่างนุ่มนวล แต่ในหัวตะโกนกรีดร้องแล้ว              "กลับบ้านของเธอไป๊ ยัยชะนีต่างด้าว"             เสียงหัวเราะดังมาจากที่ใกล้ ๆ ดึงสายตาของทั้งคู่​ให้หันไปมองพร้อมกัน               "จ้า เดี๋ยว​เฮียแจกหมดเลยดีมั้ยล่ะ?" หนุ่ม​ลูกครึ่งผมทองพูดกับพริตตี้สาวสองคนที่คลอเคลียอยู่ จมูกโด่งฟอนเฟ้นอยู่ตรงร่องอกขนาดคัพซีของพริตตี้คนหนึ่ง อีกข้างตะปบที่สะโพกแน่นของอีกคน ก่อนจะประคองกันออกไปจากงานต่อหน้าต่อตาเพทาย โดยที่เขาไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงเลยเสียด้วยซ้ำ               ในหัวของเพทายมีอีการ้องผ่านไป ตัวช่วยเพียงหนึ่งเดียวของเขาบินผ่านไปแล้ว เหลือแต่แมวที่จ้องจะงาบเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ             " อิแอริค เห็นนมปลอม ๆ ดีกว่าเพื่อน"                "ปลายฟ้า" ปาดเหงื่อที่หยดลงมาจากหน้าผากก่อนจะมองดูผลงานการจัดห้องอย่างภาคภูมิใจ               " เสร็จ​แล้ว เดี๋ยว​ไปรับเงินแล้วค่อยกลับ" หญิงสาวเป็นนักศึกษา​ฝึกงานปีสี่ของบริษัท พอดีวันนี้มีงานป้าแม่บ้านเลยให้เธอมาจัดห้องพักให้ท่านประธาน​เผื่อวันนี้ต้องค้างที่ห้องนี้  อาจจะดูแปลกไปนิดที่ป้าแม่บ้านมีเงินจ้างเธอทำงาน แต่เงินเดือนแม่บ้านของที่นี่น่าจะมากกว่าเงินที่แม่ของเธอขายข้าวแกงด้วยซ้ำ “งานสุจริตไม่เห็นจำเป็นต้องอาย”               หญิงสาวพยายามนึกถึงหน้าท่านประธานหนุ่มที่ใคร ๆ ก็เฝ้าพร่ำบอกเธอว่าหล่อเหลานักหนา เหมือนเทพบุตรมาจุติ จนปลายฟ้านึกขบขัน นั่นคนเหรอ นึกว่าเทวดาที่ต้องเซ่นไหว้!? ตั้งแต่ฝึกงานปลายฟ้าเคยเห็นท่านประธาน​บริษัท​แค่สองครั้งแล้วยังเป็นระยะไกลอีกต่างหาก แต่ก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรสักหน่อย คนในบริษัท​บางคนยังไม่รู้จักหน้าท่านประธานเลย                หญิงสาวคว้าแก้วน้ำเปล่าที่พี่แม่บ้านวางไว้ให้ดื่มรวดเดียว แล้วทำหน้าเหยเก               "เหล้านี่หว่า"                ดีกรีเครื่อง​ดื่มแอลกอฮอล์​ระดับงานเลี้ยงของบริษัทยักษ์​ใหญ่​ คงไม่ต้องบอกว่าแพง​และ​แรงขนาดไหน ร่างเล็ก​เริ่มมึนศีรษะ​จนต้องนั่งลงบนเตียงที่เพิ่งจัดเสร็จ​                "ต้องล้างหน้าสินะ สีใสมาก พี่แกเลยเข้าใจผิดว่าเป็น​น้ำเปล่าแหง ๆ" ปลายฟ้าบ่นเบา ๆ อดที่จะเคืองพี่แม่บ้านหน่อย ๆ ไม่ได้ กลิ่นเหล้าแรงขนาดนี้ ไม่ได้กลิ่นรึไงนะ? แต่ลืมด่าตัวเองที่กระดกเหล้าหมดแก้วโดยไม่ดม                      ที่หน้าห้องเพทายต้องยอมให้อริศราประคองมาแต่โดยดีจนถึงหน้าห้อง พอไขประตูเสร็จร่างสูงรีบหันไปขอบคุณ​               "ขอบคุณ​ครับ ฝันดีนะไอซ์" รีบแทรกตัวจะเข้าห้อง แต่ร่างบางรีบเบียดเข้ามาจงใจใช้เรียวขาถูไถกับขายาวของเพทายจนชายหนุ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย​                "ขอน้ำเปล่าให้ผมหน่อย" เสียงเข้มที่บอกคนที่อยู่​ข้างกลังของเธอนั้น ทำให้อริศราหันกลับไปมองและเพทายก็สบโอกาส ชายหนุ่มรีบดันตัวหญิงสาวออกและแทรกตัวเองผ่านประตู​ไปอย่างฉิวเฉียด                เสียงปิดประตู​ใส่หน้าทำให้อริศรามองบานประตู​อย่างขัดใจ               "ก็ให้มันรู้ไปว่าจะรอดตลอดไปนะเพ"  เสียงหวานพึมพำอย่างมาดร้าย                     เพทายที่เพิ่งรอดจากการเสียตัวให้ชะนีอย่างหวุดหวิดรีบเดินเข้ามาในห้องรู้สึกถึงความครั่นเนื้อครั่นตัวแปลก ๆ มือควานหานิตยสารที่ซ่อนไว้ตู้มุมเตียง ร่างสูงล้มตัวลงนอนบนเตียง มือเรียวเหมือนผู้หญิงแต่ยาวกว่ารูดซิปกางเกงลง ก่อนจะควักเอาแท่งเนื้อที่ตอนนี้ส่วนปลายปริ่มด้วยน้ำใส ลงมือรูดรั้งเบา ๆ                 "อ๊า" ใบหน้าคมเชิดขึ้น จินตนาการถึงหนุ่ม ๆ ในหนังสือลับเฉพาะ มือก็ปลุกเร้าความต้องการไปด้วย               ความลับของเพทายคือ เขาไม่เคยมีอารมณ์​กับผู้หญิง แม้จะเคยมีบ้างก็เป็นการเสร็จสมจากปากเท่านั้น และเป็นฝ่ายรับเสียส่วนใหญ่                ไม่ใช่เพราะเขาติดใจกับการถูกเสียบ แต่เป็นเพราะการถูกเลี้ยงดูจากพี่สาวจอมโหดทั้งสาม ทำให้เพทายกลัวผู้หญิงจับใจ พอถึงเวลาเรื่องอย่างว่าไอ้ที่มันควรจะแข็ง ดันไม่แข็ง​เสียนี่               แอร์​ในห้องค่อนข้างเย็น​แต่เพทายกับเหงื่อแตกท่วมตัว ตรงแท่งเนื้อปวดหนึบไปหมด แล้วยังด้านหลังที่เฉอะแฉะ​อีก                 "แม่ง อะไรวะเนี่ย ยัยชะนีนั่นเอาอะไรให้ฉันกินเนี่ย?" ชายหนุ่มสบถเบา ๆ ในขณะที่มือก็ปลุกเร้าความเป็นชายจนแข็งเต็มมือ               "อ๊าย" ปลายฟ้าที่ออกมาจากห้องน้ำพอเห็นภาพนั้นก็ส่งเสียงร้องออกมาจนเพทายตกใจ อะไรที่กำลังแข็ง ๆ อยู่​ก็ฝ่อลงเสียอย่างนั้น               "เธอ" ชายหนุ่มตะคอกเบา ๆ ดวงตาวาวอย่างคุกคาม สงสัยพรุ่งนี้​ต้องไล่แม่บ้านออก โทษฐานที่ปล่อยให้คนนอกเข้ามายุ่มย่ามในห้องนอนของเขา               " ฉันมาจัดห้องค่ะ เสร็จ​แล้วขอตัวนะคะ" ปลายฟ้าทำเป็นไม่เห็นเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น หญิงสาวต้องการออกไปให้พ้นจากตรงนี้เร็วที่สุด                 "เดี๋ยว​สิ เธอเห็นอะไรบ้าง?" เพทายรีบรูดซิปกางเกงก่อนจะก้าวประชิดตัวอย่างคุกคาม มือเรียวกดรีโมทล็อกห้องทันที                "ไม่เห็นค่ะ ไม่เห็น" หญิงสาวหลับหูหลับตาปฏิเสธทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่เชื่อแน่ ๆ ร่างบางถอยจนติด​กำแพงห้อง แต่เพทายยังไม่ยอมหยุด                "โกหก เธอจะไม่เห็นได้ยังไงยะ? หนังสือเล่มเท่าฝาบ้าน แล้วยังจุ๊มุของฉันอีก" เพทายสติหลุดแล้ว คำพูดแปลกๆ หลุดมาเป็นชุด คำแทนตัวเอง แล้วยังคำลงท้ายนั่นอีก                ปลายฟ้าอ้าปากเหวอ เธอจำได้แล้ว อีตานี่ไม่ใช่ท่านประธาน​รูปหล่อที่เห็นไกล ๆ สองครั้งนั่นเหรอ แล้วนี่มันก็ห้องท่านประธาน​ คนที่จะมานอนอ้าซ่าสไลด์​หนอนได้ขนาดนี้ก็มีแต่เจ้าของห้องรึเปล่าล่ะ?                เวลาต่อมาร่างสูงของเพทายทาบทับลงบนร่างบางที่กำลังดิ้นกรีดร้องเป็นพัลวัน               "ชอบนักใช่มั้ย? นังพวกชะนีขี้อ่อย มาแม่จะเสียบให้พรุนเลย" เพราะฤทธิ์​เหล้าหรือว่าของแปลกที่อริศราใส่มาให้ด้วยก็ไม่รู้ทำให้เพทายคึกคักห้าวหาญ​เป็นพิเศษ​               "ห้าวหาญ​จนจะเสียบชะนีอ่ะ"                แอร์​ถูกปรับเย็นขึ้นอีก แต่คนที่อยู่​ในห้องกลับร้อนจนเกือบทะลุองศาแล้ว ร่างสูงของชายหนุ่มกอดก่ายกับร่างบางของหญิงสาว                เพทายใช้มือฟอนเฟ้นตรงหน้าอกอวบที่เปล่าเปลือยเพราะเสื้อในตัวจิ๋วกับเสื้อเชิ้ตเนื้อดีที่ถูกรูดรั้งขึ้นสูง                "อืม…" เสียงครางพร้อมกับเสียงดูดดึงที่หน้าอกข้างหนึ่งดังขึ้น ในขณะที่มือข้างหนึ่งที่ว่างก็ขยำขยี้จนเต้าอวบนั้นแทบเละคามือ               "อ๊า ปล่อยฉัน" ปลายฟ้ากรีดร้องเรียวขาพยายาม​เตะถีบ แต่เหมือนว่าเพทายยิ่งชอบใจ แท่งเนื้อที่ล้มไปแล้วเริ่มผงกหัวขึ้นอีกครั้ง               " อืม ก็ไม่เลวนี่นา" เพทายยกยิ้มเมื่อเริ่มคิดว่ามันไม่ได้แย่เท่าไหร่               “ก็แค่พวกอยากรวยทางลัด”               เพทายค่อนข้างจะมีทัศนคติติดลบกับเพศตรงข้าม อาจเป็นเพราะเขาไม่มีอารมณ์อย่างว่าเกิดขึ้นกับเพศตรงข้ามเสียเท่าไหร่ แต่แม่สาวน้อยคนนี้เป็นกรณีพิเศษอาจเป็นเพราะว่าเขากำลังโกรธและตื่นตัวอยู่               “อย่าทำฉัน” หญิงสาวทั้งเตะทั้งถีบในขณะที่มือถูกล็อกไว้แน่น พยายามภาวนาให้ใครก็ได้เข้ามาในห้องนี้หรือแค่ผ่านมาก็ได้ แต่คำขอร้องในใจอย่างหมดหวังของเธอก็ไม่เป็นผล เมื่อมือเรียวรูดกางเกงในออกจนพ้นเรียวขาขาว ก่อนจะตามด้วย​กระโปรงของอีกฝ่ายที่ถูกเหวี่ยงตามไป               สัมผัสที่เย็นโล่งและมือร้อนที่เริ่มลูบไล้จนถึงขาอ่อนด้านใน ทำให้หญิงสาวเผลอแยกขาออกอย่างลืมตัว สัมผัสหวามนั้น ทำให้ปลายฟ้าเริ่มเกร็งตัวจนปลายเท้าจิกกับที่นอนนุ่ม               "อ๊า ไม่เอา" หญิงสาวตาเบิกโพลงเมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาทักทายเกสรงามตรงใจกลางกายสาว หยาดน้ำใส ๆ เริ่มปริ่มไหลลงมาตามเรียวขา               เพทายส่งนิ้วข้างหนึ่งแยงเข้าแยงออก ส่วนอีกข้างก็รวบข้อมือน้อยทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะ​อีกฝ่าย ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกตื่นเต้นและเฝ้ารอแล้ว การมีเซ็กส์ครั้งแรกกับชะนีก็ไม่เลวเหมือนกันนี่นา               มือเรียวแต่ทว่าใหญ่กำรอบข้อมือน้อยไว้สองข้าง ในขณะที่อีกมือหนึ่งรูดซิปกางเกงออกอีกครั้ง แท่งเนื้อที่สงบไปเมื่อครู่เริ่มขยายใหญ่ขึ้น ชายหนุ่มขึ้นคร่อมร่างบางก่อนจะจ่อตรงรอยแยกนั้น               "ฮือ อย่านะ อ๊ะ… "ร่างบางตาค้างเมื่อบางสิ่งล่วงล้ำเข้ามาที่ใจกลางร่างสาวจนเธอรู้สึกว่าเหมือนถูกฉีกออก      อาการเกร็งและขาที่เริ่มสั่นน้อย ๆ นั้นทำให้เพทายได้สติ เมื่อรู้สึกถึงการต่อต้านจากคนที่เขาคิดว่า “อยาก”                "ไม่เคยนี่หว่า ยายคนนี้หลงมาจริง ๆ  รึเนี่ย" เพทายก้มมองใบหน้าน้อยที่พราวด้วยหยดน้ำตาของอีกฝ่าย ทั้งยังกัดริมฝีปากจนแดงช้ำ ไหนจะอาการที่เกร็งจนน่ากลัวนั่นอีก               ชายหนุ่มก้มลงจูบที่ปากแดงช้ำนั้น ก่อนจะหลอกล่อด้วยเรียวลิ้นจนหญิงสาวเริ่มตอบสนองอย่างเงอะงะ จนเพทายถอนจูบแล้วกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู                " ผ่อนคลายหน่อย ถ้าฉันเข้าไม่ได้เธอได้เลือดออกหมดตัวแน่" พูดจบก็ลองขยับเบา ๆ แต่ยังไม่ดึงดันเอาแต่ใจ ร่างบางเผลอแยกขาออกจนเพทายยกยิ้มเมื่อรู้ว่าสาวน้อยเริ่มมีอารมณ์​แล้ว มือเรียวปล่อยมือที่จับข้อมือของอีกฝ่ายเปลี่ยนเป็นประสานไว้หลวม ๆ ดวงตากลมโตไร้เดียงสามองอย่างสงสัยจนเพทายรู้สึกสงสาร นึกรู้ว่าร่างบางคิดว่าเขาคงจะถอยให้ แต่มันเข้าไปครึ่งทางแล้วใช่มั้ย? ถ้ามันเข้าไปไม่ได้ แม่ชะนีน้อยนี่แหละที่จะเจ็บหนัก               สะโพกสอบค่อย ๆ ขยับแท่งเนื้อออกทีละนิด ในขณะที่​ปลายฟ้าเริ่มผ่อนคลาย จู่ ๆ มือเรียวของเพทายสอดเข้าใต้ข้อพับก่อนจะดันเข้าไปพรวดเดียวจนสุด หญิงสาวเบิกตากว้างจะกรีดร้องแต่เพทายชิงประกบจูบเสียก่อน สัมผัสชื้นที่เลอะแก้มและความเค็มนั้นทำให้ชายหนุ่มรู้ว่ามันคือรสชาติของน้ำตา               " ฮือ เจ็บ" เสียงหวานร้องทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออกมา                "ขอโทษนะชะนีน้อย ทนหน่อยนะ"  ชายหนุ่มพรมจูบไปทั่วใบหน้านั้น เพทายไม่เคยคิดว่าเขาจะมีความสัมพันธ์แบบนี้กับผู้หญิงมาก่อน  แต่เพราะความสงสารทำให้เขาตัดสินใจที่จะทะนุถนอมแม่ชะนีตัวน้อยนี้สักครั้งหนึ่ง                "จ๊วบ แผลบ" ริมฝีปากหยักดูดดึงเต้าทั้งสองข้างสลับกันพร้อมทั้งรัวลิ้นจนร่างบางเสียวซ่าน ส่วนมือนั้นก็รวบเอวบางขึ้นจนใบหน้าคมนั้นซุกไซร้​ไปกับร่องอกที่อวบอิ่ม               “อา อ๊า” ปลายฟ้าเริ่มรู้สึกถึงความแปลกใหม่ ร่างบางจิกผมสั้นระบายความเสียวซ่าน ในขณะที่สะโพกน้อยเริ่มส่ายสู้แรงขยับของอีกฝ่าย                "พั่บๆๆๆ" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น                " คุณ​ เสียว แรงอีก" เพราะความอึดอัดของช่องทางด้านล่างทำให้ปลายฟ้าร้องขอ ซึ่งเพทายก็เต็มใจ ร่องสาวของอีกฝ่ายบีบรัดแท่งเนื้อของเขาจนปวดหนึบ               " อ๊า ยายชะนีอย่าตอดฉันแน่นสิ" เพทายโวยวายเบา ๆ แต่มองหน้าชะนีบนตักตาเยิ้ม ปลายฟ้าในตอนนี้เหมือน​ต้องมนต์​เสน่ห์ ขยับโยกทิ้งตัวบนตักของชายหนุ่มจนหน้าขาของเพทายเริ่มชาไปหมดแล้ว                "อ่ะ…. อื้อ ดี แรงอีก ฉันชอบ" ชายหนุ่มบอก ตอนนี้เขาเอามือประสานรองต้นคอสลับกับบีบหน้าอกของอีกฝ่ายที่ตอนนี้ลืมอายไปแล้ว               "อื้อ ฉันปวดฉี่ ปล่อยก่อน" ปลายฟ้ากรีดร้องเบา ๆ หน้าท้องกระตุก พยายามกลั้นสิ่งที่กำลังจะทะลักทลาย ในขณะที่เพทายอมยิ้มก่อนจะยันตัวขึ้นทั้งยังรัดร่างบางไม่ให้ผละออกจากเขา เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเบา ๆ               "เขาไม่เรียกปวดฉี่ เขาเรียก" เสร็จ" เดี๋ยว​พาไป" ชายหนุ่ม​ยกร่างบางขึ้นทั้งที่ยังกระทุ้งไม่หยุดก่อนจะพาเดินเข้าไปที่ห้องน้ำ และลงไปนั่งในอ่างอัตโนมัติ​                 น้ำในอ่างเริ่มไหลตามระบบเซ็นเซอร์​ที่ทำงานอัตโนมัติ ปลายฟ้าพยายามกลั้น  ในขณะที่ร่างสูงยังคงขยับไม่หยุด                "คุณ ฉันจะฉี่" ปลายฟ้าร้องลั่นหวังว่าอีกฝ่ายจะหยุดแกล้งเสียทีแต่เพทายยังคงไม่หยุดขยับ แล้วยังเร็วขึ้นอีก                "อ๊า" น้ำใสๆ พุ่งออกมาจากจุดเชื่อมต่อจนปลายฟ้านึกอาย เนื้อตัวอ่อนปวกเปียกจนเกือบจะคว่ำไปข้างหน้าถ้าเพทายไม่จับไว้  ชายหนุ่มขยับแท่งเนื้อถี่ขึ้น ร่างสูงเริ่มเกร็งมากขึ้นจนปลายฟ้ารู้สึก หญิงสาวพอจะรู้แล้วว่าอะไรคือ สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป                 "ยัยชะนี……ดีจัง....." เพทายร้องลั่นชายหนุ่มโยกจนร่างบางหัวสั่นหัวคลอน               "มะ.. ไม่ได้"                "พรวด"                เสียงทุ้มต่ำ เสียงหวานที่ห้ามอย่างตกใจ และของเหลวข้นที่ถูกปลดปล่อยในตัวปลายฟ้าจนเปรอะล้นออกมาผสมกับเลือดสีแดงขุ่น                " ฮือ…. " เสียงร้องไห้เบา ๆ ในขณะที่เพทายค่อย ๆ พิงศีรษะ​ลงไปกับขอบอ่าง ดวงตาคมปรือตามองคนที่ยังคงนั่งร้องไห้อยู่บนตักอย่างสงสาร ก่อนจะดึงร่างบางลงมาหา กดจูบที่ต้นคอของอีกฝ่ายเบา ๆ ทั้งที่ยังหันหลัง  มือเรียวจับร่างบางหันกลับมา ดวงตาคมจ้องมองดวงตากลมโตนั้น               " คุณ​" ปลายฟ้าร้องเบา ๆ เมื่อเพทายเริ่มดูดดึงที่เต้าอวบข้างหนึ่งอีกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ถอนแท่งเนื้อของตัวเองออกมา น้ำขุ่นนั้นยิ่งออกมาเยอะขึ้นจนหญิงสาวหน้าแดงก่ำ ขยับตัวจะลุกขึ้นจากสภาพที่น่าอายนี้                " อยู่​เฉย ๆ" เพทายเงยหน้าบอกก่อนจะดูดคลึงที่อกอิ่มแรงขึ้น นิ้วข้างหนึ่งควานล้วงเอาคราบน้ำรักของเขาและเธอออกจากช่องทางที่เพิ่งมีสัมพันธ์สวาทของอีกฝ่าย น้ำที่ไหลลงมาในอ่างพอประมาณ​ผสมกับอารมณ์​หวามที่เพทายป้อนให้อีก ทำให้ร่างบางซบไปกับไหล่กว้าง จนเพทายเผลอยกยิ้มอย่างเอ็นดู               "นี่เซอร์วิสเธอคนแรกเลยนะยายชะนีน้อย" มือเรียวอุ้มร่างบางที่หมดสติไปเรียบร้อยแล้ว วางลงบนเตียงนอน  ทั้งยังเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะหยิบเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขามาสวมให้               “ขอโทษด้วยนะ ที่ครั้งแรกของเธอต้องมาเจอคนอย่างฉัน” เพทายเกลี่ยผมให้เบา ๆ ก่อนจะเดินไปใส่เสื้อผ้าและกลับออกไป                เมื่อปลายฟ้ารู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าชุดของเธอถูกพับไว้ที่ปลายเตียง เงินจำนวนหนึ่งถูกวางไว้บนที่นอนและมีผ้าขนหนู​ทับไว้อีกที โน้ตสั้น ๆ วางไว้                " ค่ารถ แล้วแจ้งชื่อที่ฝ่ายบุคคล"                มือเล็กกำแน่นก่อนจะหยิบเงินจำนวนนั้นใส่กระเป๋า หญิงสาวค่อย ๆ แต่งตัว น้ำตาที่แห้งไปแล้วเริ่มไหลรินอีกครั้ง เธออยากจะหยิ่งให้เหมือนในละครหรือซีรีย์ที่นางเอกหรือตัวเอกที่เป็นผู้หญิง​หยิ่งในศักดิ์ศรี​ แต่เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้ แม่และน้องยังต้องกินต้องใช้ และเงินจำนวนนี้ก็ไม่ใช่น้อย ๆ มันสามารถช่วยเหลือครอบครัวได้นานเกือบสองสามเดือนเลยทีเดียว               ร่างบางตัดสินใจเดินออกจากที่นั่นไปด้วยสภาพหัวใจที่ปวดร้าว เจ็บทั้งกาย เจ็บทั้งใจ               ปลายฟ้าตัดสินใจทำเรื่องเปลี่ยนที่ฝึกงานกะทันหันแม้จะทำให้เธอเรียนจบช้ากว่าเพื่อนไปหนึ่งเทอม หญิงสาวตั้งใจที่จะปล่อยให้เรื่องนี้เงียบหายไปกับตัวเธอ               เพทายโมโหแทบคุมสติไม่อยู่เมื่อพบว่าแม่ชะนีน้อยของเขาทำเรื่องย้ายที่ฝึกงาน เมื่อติดต่อไปที่ทางมหาวิทยาลัยก็พบว่าเธอเป็นนักศึกษาภาคพิเศษที่ทำงานและส่งตัวเองเรียน เพทายยิ่งอยากต่อยตัวเอง เขาทำลายอนาคตของผู้หญิงคนหนึ่งไป เพราะชะนีบ้าผู้ชายอย่างอริศรา และไอ้เพื่อนบ้าหม้ออย่างแอริก               “อิแอริก อิเพื่อนเลว” เพทายเขวี้ยงแฟ้มเฉี่ยวหัวเพื่อนไป เมื่อเจ้าเพื่อนตัวดีตาลีตาเหลือกมาหาเขาหลังจากรู้เรื่องเมื่อคืนนั้น               “แต่แกก็ไม่เป็นไรนี่นา ยัยไอซ์ยังไม่ได้ตัวแกเสียหน่อย” แอริกเถียง ในที่สุดเขาก็หาช่องเถียงมันจนได้ กะเทยเชี่ยอะไรวะ? ตีนหนักยิ่งกว่านักเลงคุมผับ               “เฟี้ยว...” แฟ้มอีกเล่มเฉียดหัวแอริกไปอีก ก่อนที่เสียงก่นด่าของเพทายจะตามมาอีกชุด               “ยัยไอซ์ไม่ได้ฉัน แต่ฉันได้เด็กฝึกงาน แล้วยังเสือกเป็นคนแรกของเธออีก”               “หา” แอริกตาค้างในขณะที่เพทายหอบเพราะเหนื่อยจัด               ร่างบางที่กำลังเดินอยู่ริมถนนเหนื่อยจนเป็นลมลงไปกองกับพื้น ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนแรงของกรุงเทพฯ เมืองใหญ่ที่ไม่เคยมีที่ว่างให้คนอ่อนแอ เงาเลือนรางของคนที่ก้มลงมองเธอไม่ได้ทำให้ปลายฟ้าหวาดกลัวเลย ในเมื่อตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรอีกแล้ว