My Terrible Secretary ( Tagalog Story )

Lunes ng umaga, alas sais kalahati. Siya pa lang ang naroroon sa opisina ng "Sunrise Events & Catering" sa Shaw Boulevard, Pasig. Si Luna Dela Cruz, 23 taong gulang, na tinatawag ng mga kasamahan na "Luna-terible"—hindi dahil masama siya, kundi dahil sa kanyang mga epic fail na palaging nagdudulot ng tawa (at minsan ay kaguluhan). Ngayong umaga, habang naglilinis siya ng mesa ng kanyang boss, ang Miguel "Migz" Santiago, napahagulgol siya ng tawa nang makita ang larawan nito noong high school—naka-pompadour hairstyle at may hawak na gitara na parang artista ng banda noong 90s. "Natutuwa ka ba sa akin, Ms. Dela Cruz?" Biglang lumingon si Luna at napahagap ng kanyang dila! Nakatayo si Migz sa pintuan, nakangisi at may dalang isang tray ng pandesal at tsokolate. Si Migz ay 27 taong gulang, matangkad, maputi, at sobrang seryoso sa trabaho—pero sa harap ni Luna, parang nawawalan siya ng pagkontrol sa emosyon. "Boss! Hindi po, eh—ay, ibig kong sabihin, ang ganda po ng larawan niyo!" sabi ni Luna habang kinakagat ang dila. "Parang... parang si Elvis Presley na Pinoy!" Ting! Ang tsokolate sa tray ni Migz ay natapon sa kanyang puting polo—eksaktong sa dibdib! "AY PO!" Sigaw ni Luna. Agad siyang kumuha ng tela para punasan, pero hindi niya napansin na ang tela ay may kulay pula—kaya ngayon, ang puting polo ni Migz ay may malaking pulang bahagi na parang... well, hindi na natin idedescribe pa. "Ms. Dela Cruz," sabi ni Migz na mariin ang boses, pero kitang-kita ang ngisi sa labi niya. "Bakit ba tuwing nandito ka, parang nagkakaroon ng bagong design ang aking damit?" "Pasensya na po boss! Baka po mainit lang ang tsokolate kaya tumagas!" Paliwanag ni Luna habang patuloy pa ring pumupunas—hanggang sa maramdaman niya ang init ng balat ni Migz. Bigla siyang napahinto at nanlaki ang mga mata. "P-Pasensya na po! Hindi ko po sinasadya hawakan ang... eh..." Bumulong si Migz, ngumingisi pa rin: "Huwag ka nang mag-alala. Baka naman kailangan kitang ilipat sa ibang departamento—baka sa comedy events section tayo ilagay mo." "Boss naman po! Sinusubukan ko naman pong maging maayos!" Sabi ni Luna habang nagmamakaawa. "Promise po, ngayong araw na 'to, walang mali! Walang kaguluhan! Walang—" CRASH! Ang malaking vase sa tabi ng pinto ay natumba niya nang bababa siya ng upuan. Ang mga bulaklak ay nagkalat sa sahig, at ang tubig ay dumaloy patungong paa ni Migz. Natawa na lang ng malakas si Migz. "Ms. Dela Cruz... baka talagang tinadhana kang gawing masaya ang buhay ko. Kahit na 'terible' kang secretary." Namilog ang mga mata ni Luna. Sa gitna ng kaguluhan, nakita niya ang mga mata ni Migz—malalim, mainit, at parang may ibang ibig sabihin. Bigla siyang namula at nagmamadaling linisin ang sahig. "U-Um, boss... may meeting po tayo mamaya ng alas dose para sa kasal ng may-ari ng mall sa Ortigas," sabi niya para makalimutan ang kaba. "At baka po kailangan nating magdala ng mga sample ng pagkain—pero baka hindi ko na po dalhin ang adobo ko, baka mapalitan ko pa ng suka ang toyo tulad noong isang linggo!" Tumawa ulit si Migz. "Hindi, baka subukan ko naman 'yong adobo mo. Baka naman hindi ka talaga 'terible'—baka lang hindi pa ako sanay sa taong nagdudulot ng kulay sa aking sobrang seryosong buhay." Habang naglilinis sila ng sahig nang magkasama, hindi nila napansin na ang mga kasamahan nila ay nakatingin sa kanila at nagtatawanan—dahil para sa kanila, ang "Luna-terible" at "Sir Seryoso" ay parang perpektong tambalan ng tawa at kilig!