Mabilis ang galaw ni Kizzia habang inaayos ang mga gamit sa kanyang lamesa. Gusto niyang sabunutan si Eia dahil iniwan siya nito sa kanilang silid-aralan. Paniguradong makikipagkita na naman ito sa boyfriend nito.
"Stay,"
She was stunned, why was his voice so good to her ears?
"H-huh?," halos hindi siya makagalaw nang maramdaman ang hininga nito sa kanyang leeg.
Sa kanyang pagkabigla, wala na ang kanyang mga kaklase at sila na lamang dalawa ng kanyang professor—Jusaiah.
"Baby...," napahawak siya ng mahigpit sa strap ng kanyang bag.
"A-ano po ang kailangan n'yo?,"
"Now you're used to calling me 'po,' huh?," may bahid na inis sa boses nito.
"Y-you're my professor,"
Ang guwapong mukha nito ay lalo pang gumwapo nang mabahiran ito ng inis. Nagtagpo ang kilay nito at nagdilim ang mga mata na nakatingin sa kanya.
"That's it?,"
"H-huh?,"
"I missed you," ang kaninang hindi normal na pagtibok ng kanyang puso ay lalong lumalala.
"Baby, three months of not seeing you is really killing me!," she couldn't speak. She was caught off guard.
Umiwas siya ng tingin mula sa mga mata nitong may halo-halong emosyon. Hindi niya alam ang sasabihin, hindi niya ito lubusang kilala pero itong gwapong nilalang na nasa harap niya ay parang mas kilala pa siya nito kaysa sa sarili nito!
"Hey," lumambing ang boses nito.
"I-I'm sorry, I don't know what to say," nakalabing sambit niya at pinaglaruan ang kanyang daliri.
"Can I hug you?,"
"H-huh?,"
"I missed you so much and it really hurt a lot," tinuro nito ang dibdib.
"Just a hug, please baby,"
"P-pero Prof—," dumilim ang mukha nito.
"Oh, shut up baby, just Jusaiah when we are just us," hindi agad siya nakagalaw nang bigla siya nitong niyakap.
Ang liit niya kumpara dito. Her protruded arms covered her body. She could feel the heat of his body, bumaon ang mukha nito sa kanyang leeg at mas lalong hinigpitan ang yakap niya, yakap na nangungulila.
Tumaas ang kamay niya at hindi niya namalayan na nakayakap na rin siya dito. She could feel the safe hug from Jusaiah, a hug that she couldn't explain.
Kizzia only knew to herself that she was safe in Jusaiah's hug. Like he would never experience the painful things with her. Being in Jusaiah's arms was unexplainable.
She was taken aback when Jusaiah slowly brought his face closer to hers and before she could protest, her first kiss was taken by Jusaiah — her professor!
Agad siyang nabalik sa reyalidad nang sikuhin siya ni Eia. Nakataas ang kaliwang kilay nito habang naglalagay ng powder sa mukha.
"I was talking to you and you seemed lost, are you okay?."
"Y-yeah,"
"Anyways, our camping trip is fast approaching. What's your plan?," pinanuod niya itong naglagay ng lipstick sa labi.
"I'll talk to my parents first, alam mo namang iba ang usapan kapag ganyan na." Bumuntong-hinga ang kaibigan at tinignan siya.
"Okey, tell me kung makakapunta ka." Tumango siya dito.
Napatingin siya sa labas ng bintana at agad na nahagip ng kanyang mata ang lalaking dahilan kung bakit nagwawala ang kanyang puso.
He is seriously walking together with the Dean of their University to the pathway while holding a piece of paper in his left protruded arm.
When their eyes met she couldn't help but give him a warm smile and Jusaiah replied with a smile and a wink dahilan na mas lalong nagwala ang kaniyang puso.
"Oh-oh," it was Eia.
"Sino ang nginitian mo huh?," napaikot siya ng kanyang mga mata at hinarap ito.
"J-just a friend of mine,"
"Woah? Really? Why does it sound like you're lying?"
"I-I'm not! Umayos ka nga ng upo," pinanliitan niya ito ng mata bago bumalik sa ginagawa.
She never forgot her first kiss that was taken by her hot professor, Jusaiah. Hindi niya ito nagawang itulak at ang mas ikinagulat niya sa sarili ay humalik siya dito pabalik!
After the unforgettable kissing scene they had shared, hatid-sundo na siya ng lalaki. Patago din silang nagkikita at minsan ay inuutusan siya nitong pumunta sa opisina nito to be with her.
Jusaiah is very gentle to her and at the same time, he always controls himself after they kissed, only kiss. He was really mature enough to handle these kinds of things unlike her, too young for him.
"Kizzia, tawag ka ni Prof!," bumilis ang t***k ng puso niya nang makita ang pamilyar na bulto sa labas ng kanilang silid.
"Who's Prof?," usisa ni Eia habang naglalagay ng lipstick sa labi.
"I-I don't know, let me check it," mabilis ang kanyang galaw at lumabas ng silid-aralan.
Mariin siyang napalunok nang makitang si Jusaiah ito na nakahilig sa kanilang pader. Nakalagay ang dalawang kamay nito sa magkabilang bulsa sa suot na slacks.
He is indeed intimidating, his lips that you never see smiled and his eyes that have a lot of emotions that were being hidden, Jusaiah is indeed a mysterious man.
"H-hi," she greeted and lowered her voice.
"Hi baby," his husky voice sent something inside her tummy.
"Ano pong kailangan niyo Prof?," nilakasan niya ang boses ng makitang nakaagaw na sila ng atensyon ng mga kaklase niya at mga estudyante sa pathway.
"Prof huh," nagpipigil ang ngiti nito. Pinanliitan niya ito ng mata at umayos ng tayo.
"Well, Ms. Wale, I want you to go to my office at lunchtime for the papers you've submitted earlier, you need to revise them," seryosong sambit nito at gaya niya rin, lumakas ang boses.
Naglakad ito papalapit sa kaniya at pasimpleng yumukod. She's sweating! Mahigpit siyang naka hawak sa kanyang cellphone.
"See you later, baby," Then he walks.
His perfume covers her nose and it was really addicting. Nagpipigil siya ng ngiti habang pumasok sa kanilang classroom at umupo sa tabi ni Eia.
Eia looked at her and raised her right eyebrow as if she was asking her to tell her what the conversation was all about.
"Hindi ako makakapag-lunch together with you. May gagawin ako para sa papers namin,"
"Oh-oh, it's okay then. Kami nalang dalawa ni Volter!," abot tenga ang ngiti nito kaya napailing nalang siya.
She can't wait to see Jusaiah!