ฉัตรนุดา
“ฮึก ฮืออออ” ฉันร้องไห้ตั้งแต่พยัคฆ์หันหลังให้ฉัน และเขาก็ไม่หันมามองฉันอีกเลย จนตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แต่เขาก็ยังไม่กลับมาอีก
เขาคงเบื่อฉันแล้วจริงๆ และคงจะไม่กลับมาหาฉันกับลูกแล้วจริงสินะ เขาคงจะทิ้งฉันไปแล้วแน่ๆ เลย
“นี่เหรอที่บอกว่ารักกัน สุดท้ายนายก็ทิ้งฉัน ฮึก!” ถามว่าฉันเสียใจไหมที่เขาหันหลังให้ฉันแบบนั้น บอกเลยว่าทั้งเสียใจ ทั้งน้อยใจ
ฉันรู้ว่าฉันผิดที่ฉันพูดอะไรแบบนั้นออกไป ฉันไม่ได้จะหมายความว่าฉันไม่อยากมีลูกหรือทำร้ายลูก แต่ฉันแค่อยากให้เขารับรู้ว่าการมีลูกมันไม่ใช่เรื่องง่าย การอุ้มท้องลูกมันไม่ได้แค่มีลูกอยู่ในท้อง
แต่กลับกันไหนจะอารมณ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ อาการแพ้ท้องนั่นนี่ที่มี มันทรมานและรุนแรงมากที่ฉันมี ฉันก็อยากให้เขาใส่ใจฉัน อยากให้เขารับรู้บ้าง แต่บางครั้งเขาก็เหมือนจะไม่เข้าใจ และก็หลุดอารมณ์เสียๆ มาใส่ฉัน มันก็เลยทำให้ฉันเผลอพูดอะไรที่ไม่ดีออกไป
“พ่อคงทิ้งเราไ
