Kir’in düşünceleri, yavaşça bu karanlık ve ışıklı dünyada çakışmaya başlamıştı. Bir yanda gücün sağladığı belirsiz özgürlük, diğer yanda ise karanlığın getirdiği korku vardı. Her iki dünya birbirine yaklaşıyor, birbirini içine çekiyordu. Kafasında bir çatışma vardı; içindeki bu güç, ona her şeyin ötesine geçme gücü veriyor gibi görünüyordu, ama bu aynı zamanda onu yavaşça yutacak bir boşluk da yaratıyordu.
Yarkın, gözlerini daha derin bir şekilde Kir’e dikerken, önünde bir zamanlar gerçek gibi görünen dünyaların birer hayal olduğunu fark etti. Kir, Yarkın’a doğru bir adım attı. "Her şey neden bu kadar karmaşık? Ne istiyorsun benden?" Kir’in sesi, bir an sarsıldı. Korku vardı, ama bir o kadar da bir şeyleri çözme isteği. Yarkın’ın derin bakışları, tıpkı karanlık bir deniz gibi onu içine çe
