Kir, figürle karşı karşıya gelirken zindanın soğuk nefesi daha derin bir keder ve kasvetle etrafını sardı. Koridorun duvarlarındaki kristaller, şimdiye dek gördüğü her şeyden farklı bir enerji yayıyordu. Işık huzmeleri bir anda hızla titreyerek figürün varlığını destekliyormuş gibi parladı. Kristallerin ışığında, figürün pelerini bir hayaletin tülleri gibi savruluyor, karanlık enerjilerle çevresini kaplıyordu.
"Madalyon benim," diye tekrarladı figür, bu kez sesi daha derin ve yankılıydı. Koridorun taş duvarları sanki bu kelimelerle çatırdıyordu.
Kir'in içindeki korku, bedenini titretecek kadar yoğunlaşmıştı, ama madalyonun sıcaklığı göğsünde bir tür cesaret kıvılcımı uyandırıyordu. Bir an, bu nesnenin onu koruyacağını düşündü. Ancak figür, elindeki hançeri havaya kaldırdığında, bu kıvıl
