Bervan, Rojin’i düşünüyordu:
“Bu akşam nikâh kıydım, kızı yalnız bırakmayayım. Ona bir hediye alayım.”
Kuyumcular Çarşısı’na gitti, güzel bir bilezik aldı. Altın bir kolye de aldı.
“En azından içten takar, sonuçta o da benim karım.”
Rojin’le birlikte olmak istiyordu. Bir an önce görmek için Rojin’in iş yerine dikkat çekmesin diye bir çocuk gönderdi.
“Rojin abla var orada, git söyle. Acil, evden çağırıyorlar. Hemen kapının önüne gelsin. Annesi hastaymış dersin, izin alsın çıksın.”
Çocuk, Bervan’ın dediğini yaptı.
“Rojin abla, seni çağırıyorlar. Annen hastalanmış, hemen gel.”
Rojin:
“Ne diyorsun? Patronu, hemen sen git gelme bugün, bize de haber et.”
Rojin:
“Tamam.”
Rojin tam sokağa çıktı, koşuyordu ki bir binanın köşesinde onu bekleyen Bervan hemen önüne çıktı.
Rojin:
“Bervan!
