Bervan’ın kollarında, merdivenlerden inen Fatma, Bervan’ın ona bakmasıyla gözlerini ondan alamadı. Bervan, kollarıyla sıkı sıkı Fatma’nın belini sarıp onu kendine yaklaştırdı. Fatma’nın göğüslerini hissediyordu. Birbirlerine o kadar yakınlardı ki yüzleri arasında neredeyse hiç mesafe kalmamıştı. Bervan, o an Fatma’yı öpmemek için kendini zor tuttu. Bervan’ın içi bir hoş oldu; bir süre konuşamadılar.
Fatma içinden, “Ne kadar güzel gözleri var…” diye geçirdi. Birbirlerinin nefes alış verişlerini hissediyorlardı.
— Be… Ben teşekkür ediyorum. Çok naziksin, dedi Fatma.
— Ne demek, diye karşılık verdi Bervan.
Fatma biraz utandı.
— İşimize devam edelim mi? dedi Fatma.
— Olur, dedi Bervan.
O sırada Bervan, Fatma’ya daha dikkatli bakmaya başladı. Kendi kendine, “Boyu ne kadar uzun, yüzü, bac
