Serhat o günden sonra Rojin’i ne aradı ne de sordu ama hırslanmıştı. Fatma da artık tek başına işlerini yürütebiliyordu. İsviçre'deki dükkânlardan birini sattı ve Urfa’da inşaat malzemeleri satan bir yer açtı kendisine. Fatma için de iyi olmuştu, bütün malzemeleri Serhat’tan uygun fiyata alıyordu. Serhat için de iyi olmuştu, o da onun sayesinde iyi satış yapıyordu.
Bir gün ansızın bir haber geldi. Fatma ve Bervan gece uyurken kapıya hızla biri vuruyordu. Kapıyı bir açtılar; Şilan, “Koşun, babam çok kötü! Hastanede!” dedi.
Bervan, “Nasıl yani?”
Şilan, “Kalp krizi geçirdi.”
Bervan ve Fatma hızlıca hastaneye gittiler. Bervan’ın babası yoğun bakımdaydı. Doktor çok geçmeden çıktı:
“Maalesef hastamızı kaybettik.”
Bervan babasına o kadar düşkündü ki, onsuz bugüne kadar hiçbir şey yapmamıştı
