Serhat boş bir masaya oturdu.
“Yeni işin hayırlı olsun. Keşke bana söyleseydin de tebrik etseydim. Kaç zamandır yoktun, merak ettim. Bir şey mi oldu sana?” dedi.
Rojin,
“Evet, aniden gelişti. Uzun saatler çalışıyorum. İşten eve, evden işe…” diye cevapladı.
Serhat,
“Anladım. Geçen gün bir evi dizayn etmeye gittik, duvara senin resimlerinden birini çerçeveletip kullandım. Bu da senin paran,” dedi.
Rojin,
“Gerçekten mi? Ne kadar mutlu oldum bilemezsin!” dedi heyecanla.
Serhat,
“Sen çalışıyorsun, vaktini almayayım. Bugün pasta yaptın mı?” diye sordu.
Rojin vitrini gösterdi.
“Evet, bak şu pastayı ben yaptım.”
“Tamam o zaman,” dedi Serhat ve vitrine doğru yönelip Rojin’in yaptığı pastayı aldı.
“İş çıkışı seni ben alacağım, birlikte otururuz.”
Rojin,
“İşim var…” dedi.
Serhat,
“Lü
