-KATE’İN AĞZINDAN-
Hızla daireme çıktım.
Bir şeyleri parçalamak istiyordum. Bir yıldır o kampla uğraşıyorum ve birileri gelip yıkıyor. Derin bir nefes aldım ve sakinleşmeye çalıştım ama olmuyordu. Sakinleşme çok ama çok uzak bir ihtimal gibi duruyordu şu an.
Kapı çalındı. Tanrım! Yine ne olmuştu. Hışımla gidip,kapıyı açtım.
“Ne var!”
“Pekala.Ben de seni özledim” dedi Mason,şaşkın ve neler olduğunu anlamamış bir ses tonuyla
Tanrım! O kadar sinirliydim ki herkese bağırıyordum. Onu içeri aldım ve boynuna sıkıca sarılıp,özür diledim.
“Sorun değil sinirli olmanı anlıyorum” dedi kolları,beni belimden sıkıca kavrarken
Kollarının arasına girip,kokusunu içime çektiğim anda hemen sakinleşmeye başladım.
“O kamp kurulsun diye bir yıldır senden uzağım ve şimdi tam bitmek üzereyken bi
