การแก้แค้นนั้น...มีรสหวาน (Dorsal striatum)

เสียงเคาะประตูในยามเช้าตรู่แทรกซ้อนเสียงร้องของจักจั่นหลังจากเข้าสู่ฤดูร้อนแบบเต็มตัว ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างแช่มช้าแล้วหันไปมองบานหน้าต่างซึ่งมีผ้าม่านปิดสนิทมิดชิดป้องกันแสงแดดที่จะเข้ามาทำลายสายตาและความเย็นภายในห้องนอนอันโอ่อ่า ข้าวของส่วนใหญ่ล้วนถูกสิ่งทำขึ้นด้วยวัตถุดิบชั้นหนึ่งและการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์ ฉันเกือบจะดีใจที่ได้เห็นวิสัยทัศน์ที่คุ้นเคย หากไม่ใช่ว่าข้างกายปรากฏชายวัยกลางคนกำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ เขานอนเอามือผสานกุมเหนือหน้าอกอย่างสงบราวกับเขาไม่หายใจ ใบหน้าของเขายังคงอบอุ่นแม้กระทั่งเวลานอนหลับ ช่างต่างจากตัวเขาในสถานที่ที่เต็มไปด้วยราคะและสิ่งสกปรกโสมม ฉันนั่งจ้องหน้าเขาสักพักก่อนผุดลุกจากเตียงนอน ทันทีที่เท้าขาวเนียนละออสัมผัสกับพื้นเย็นเฉียบฉันก็พลันตาสว่างแล้วเดินตรงไปหาบานหน้าต่างมุมห้องแล้วแง้มผ้าม่านออก นัยน์ตาดำขลับมืดมนจ้องมองแสงพระอาทิตย์รำไรอย่างเหม่อลอย ขณะหวนคิดถึงเหตุการณ์เลวร้ายซึ่งเกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอเมื่อสัปดาห์ก่อน มันทำให้ชีวิตหรูหราและสะดวกสบายของเธอกลับกลายเป็นเส้นทางดินโคลนทำให้เด็กสาวตาดำๆก้าวขาไม่ออกเพราะไม่รู้ว่าจะหันไปขอความช่วยเหลือจากใคร ในงานเลี้ยงชุดราตรีซึ่งจัดขึ้นหลังพิธีจบการศึกษาระดับมัธยม