Önünde bulunduğu kapının bir an önce açılmasını ve sevdiğinin o özlediği yüzünü görebilmeyi beklemek ne kadar da zordu. Yumruklarıyla çalıyordu artık kapıyı. Çok beklemişti. Biraz daha beklemesinde bir sorun yoktu belki de. Ama yinede kalbine söz geçiremiyordu. Onun bu kapının arkasında olduğunu bilmek bile yeterliydi tüm sabrının yok olup gitmesi için. Şimdi tek istediği bu kapının bir an önce açılması ve onu kollarının arasına almaktı.
"Hayal hadi aç şu kapıyı, lütfen konuşalım," dedi yalvarırcasına.
Kapının kilidinin döndüğünü duydu sonra. Nefesini tutarak kapının sonuna kadar açılmasını bekledi. Sonunda isteği gerçekleşince, hiç düşünmeden ileri doğru bir adım attı ve karşısında en az kendisi kadar perişan görünen Hayal’i kollarıyla sardı. Onun kollarının arasında titrediğini hissede
