Taksicinin, "Geldik abla," diyen sesini duyduğu an sıyrıldı dalıp gittiği anıların arasından. Yol boyu aklına, kalbine, yani kısacası tüm hücrelerine hakim olan tek kişiyi düşünmüştü.
Taksiciye parasını verdikten sonra indi taksiden. Ardından adımlarını otele doğru yöneltti. Dün gece o mektubu gözyaşlarıyla yazdıktan sonra, hiç vakit kaybetmeden Antalya’ya giden ilk uçağa binmişti. Uzaklaşmaya ve biraz olsun kendini dinlemeye çok ihtiyacı vardı. Sağlıklı kararlar alabilmesi adına önemliydi bu yolculuk. Giray’ın yanında çok sağlıklı kararlar veremiyordu çünkü. Onun varlığı aklını bulandırıyor, mantığını köreltiyordu. Giray’dan bir süre için uzak kalmalıydı. Onsuzluğun kendisi için ne demek olduğunu görmeliydi. Eğer onsuz da hayata devam edebildiğini görürse, verdiği karardan dolayı içi ra
