Giray Hande’nin yanından ayrılır ayrılmaz, arabasına atlayarak annesinin evine doğru yol almaya başladı. İçinde öyle büyük bir öfke vardı ki, birilerinin canını yakmadıkça rahat edemeyecek gibiydi sanki. Meriç’in dengesizlikleri yüzünden Hande’yle yolunda giden her şeyin bir bir mahvolduğuna inanamıyordu hâlâ. Meriç Hanım ağabeyini yok sayıp, o sözleri söyleyebildiyse, şimdi sonuçlarına da katlanmalıydı.
Hande’nin söylediklerini düşündükçe elinin altındaki direksiyonu tüm gücüyle sıkıyor ve, "Yeter artık c diye haykırmamak için kendisini zor tutuyordu. Bu saatten sonra tek istediği huzurlu bir yaşam sürmekken, en yakınları tarafından karşısına çıkarılan engellere isyan etmemek nasıl mümkün olabilirdi ki? Hande başından aşksız ama sevgi ve saygının hüküm süreceği bir evliliği kabul etmişk
