Doktorun yönlendirmesiyle, Hande’nin yattığı yoğun bakım odasından içeri girdi. Sevdiği kadını hareketsiz bir şekilde yatarken gördüğünde, daha önce hiç tatmadığı bir acının gelip yüreğine çöreklendiğini hissetti. Onun orada yatmaması gerekiyordu... Oraya ait olan kişi kesinlikle Hande değildi. Bu büyük bir haksızlıktı Giray’a göre. Hayatının çoğu acı içerisinde geçmişken, bir de böyle bir durumda olmayı kesinlikle hak etmemişti. Oysa doğum yapacağı günü nasıl da sabırsızlıkla bekliyordu. Bebekleri dünyaya gözlerini ilk açtığında, yanında bulunacak ve onu ilk ‘Hoşgeldin’le annesi karşılayacaktı. Ama olmamıştı... Bebekleri dünyaya gözlerini erkenden açmış, annesi ise ona değil ‘Hoşgeldin’ demek, yüzünü bile görememişti. Bu düşüncelerle yavaşça Hande’nin yanına doğru yürüdü. Yattığı yatağın
