EXIEL'S POV
Walang tigil ang pag-ulos ko kay Anthea habang siya’y nakatuwad, ang kanyang mga ungol ay musika sa aking pandinig. Ramdam ko ang init at lalim ng bawat salubong ng aming mga katawan. Hinawakan ko ang kanyang bewang, mas lalo ko siyang hinila papalapit, sabik na sabik sa bawat segundo ng pag-iisa namin.
Mas lalo kong diniin ang bawat ulos, habang sinasalubong niya ito ng pag-arko ng kanyang likod. Halos mabaliw ako sa lambot ng kanyang balat at sa init ng kanyang katawan na tila ba ako lang ang kayang mag-apula. Nilingon niya ako, namumungay ang mga mata, basang-basa ang labi—isang paanyayang lalong nagpagigil sa akin.
"Exiel…" mahina niyang ungol, tila pagsusumamo pero puno ng pagnanasa.
Hinila ko siya pataas, yakap mula sa likuran, habang patuloy ang paggalaw ng aming mga
