CHAPTER 5

1864 Words
"SIR hindi nga kasi pwede talaga i-cancel yung meeting niyo kay Sir Cole kasi Million worth of assets po ang makukuha niyo duon." pangungulit ko kay Sir Axel. "Ano ba Ali ang kulit naman. Hindi nga ako makakaattend sa meeting na yan okay?" Napipikon na ring sabi ni Sir Axel sa akin. "At hindi niyo rin po pwedeng i-cancel sir. I can move it on the next day pero hanggang duon lang po." Paghabol ko sakaniya dahil nag mamadali itong pumunta sa elevator. "Fine, move it." Pikon na nitong sabi at sumakay sa elevator. "He better have a good reason to keep pushing that damn meeting." Sabi nito bago tuluyang mag sara ang pinto. "Finally." buntong hininga kong sabi. "Talaga namang napapayag mo talaga si Sir ah." rinig kung sabi ni Leo sa akin. "Ikaw lang talaga nakakakulit jan. Kung ako yan nasigawan niya na ako kaagad." sabi nito at inabutan ako ng inumin. "Salamat, Eh kasi naman. Ilang beses niya ng minomove yung meeting na yun tapos bigla bigla niya nalang ipapacancel." na iistress kong sabi. "I'm glad you stayed during that interview." ngiti nitong sabi. "Yung kahit ang dami ng nag sisi atrasan nung araw na yun at rinig na rinig mo yung sigaw ni sir Axel nag stay ka parin." "Kaylangan ko kasi talaga ng trabaho. Alam mo naman na yung rason duon." sagot ko sakaniya ata na upo sa lounge. "Yeah, pero the fact na nakapag stay ka ng 3 years na as his secretary tapos same office pa kayo." iling nitong sabi na parang hindi siya makapaniwala na kinaya ko yuon. "Like you can see every wrath he has. Lahat ng inis at bulyaw niya nanduon ka." bilib nitong sabi. "Wala naman akong choice ano. Trabaho ko na i-assist siya sa lahat." pag angal ko sa tono niyang parang bilib na bilib sa akin. Tatlong taon niya na akong secretary at sa loob ng tatlong taon na yun ang dami ng nangyari. Nakita ko si sir na magalit for the first time sa conference room nung sumablay ang team na mag report ng monthly finance nila. Nakita ko rin kung pano siya mastress sa Mama niya everytime tatawag ito sa kaniya para mag tanong kung kelan kami babalik sakanila. Yung mga tawag ng Papa niya na laging natatapos sa tanong na 'Kaylan mo ba ako bibigyan ng apo.' Yung inis niya pag dumadalaw sila ZAne sa opisina ang ginugulo ako. At pang huli nung sinabihan niya akong ituring na rin siya kung paano ko itrato sila Zane na nag pagulat sa akin. At syempre sa loob rin ng tatlong taon na yun ang dami ding naging improvement sa buhay namin ni Kate. Hindi na ako na momoblema sa tuition niya dahil nakakuha ito ng scholarship under sa organization na hinahandle ni Devin. Nailipat ko narin ng mas magandang hospital si Mama, na ibabalik ko narin unti unti yung mga itinulong ni Auntie sa amin ng mamatay si papa. Napaayos ko na yung bahay namin, unti unti narin akong nag huhulog para sa sasakyan para may magamit kasi ni Kate. Pero hindi lahat ng nangyari sa loob ng tatlong taon na yun ay maganda. Dahil sa nakalipas na taon na rin na yun ay umalis din si Venuz, isang araw ay nag paalam siya saamin ni Kate at sinabing uuwi ito sa probisya nila ng walang sinasabing dahilan. Si Pheonix naman ay kakabalik lang galing sa Italya at lalong nag mukhang pinag sakluban ng langit at lupa. Si Zane ay palabiro at masiyahin parin pero kita mong may pinag dadaanan ito. Si Ethan ay minsan na lang kung umalis sa isla niya. Sa kanilang lima ay si Sir Axel at Devin lang ata ang walang pinag dadaanan eh. Pero mas okay na iyon, dahil na papansin ko na unti unti ng bumabalik ang sinasabi ni Zane na masiglang Sir Axel. "Sige na Leo. Pasok na ako sa office para ma contact ko na rin si Sir Cole." Paalam ko kay Leo at pumasok na sa opisina. "ALI can you slow the f**k down, I cannot understand a single thing that you're talking about." She suddenly called me saying I need to be there as fast I could. "Sir need niyo na kasi talaga pumunta dito. Nandito po si Sir Cole nagagalit. Sabi ko naman kasi sayo na hindi talaga pwedeng imove ulit yung meeting niyo kasi ilang beses ng na move yun." I can hear the panic and the commotion at the other side of the call. "What is happening there, bakit ang ingay ng background mo Aaliyah." seryoso at nakakunot kung tanong sakaniya. "Kasi nga sir galit na si Sir Cole sa labas, nag pipilit na papasukin daw siya dito sa office niyo. Pinipigilan ni Leo kaya lalong nagalit. Punta ka na kasi dito sir." I hear how panicked and shaken she is. "Alright, I'm going back there now." I stood up and said my farewell to the boys. "Don't open that door, wait for me. If you need to call the security, do it." I said and end the call. "That son of b***h doesn't know how to take a No huh. I'm going to show you who you're messing with" I throw a final look at the diner where I came from and started the engine. She's really alive, but why don't I feel anything than the relief of knowing she's alive. Shoudn't I be ecstatic since I might have a chance now? I should be making may way into her heart now. Winning her, but here I am furiously speeding my car to my company just because of that panic tone of hers. When I arrived at our floor I can already hear the commotion that the motherfucker has started. "Asan ba kasi yung lintik na boss niyo." "Sir, wala po kasi siya dito. May meeting pos siya outside the company." "Ang unprofessional naman niyang boss niyo, ilang linggo niya ng minomove ng minomove yung meeting namin ah." I heard a bangging of door after that. When I reached them my blood boiled on what I have seen. Cole took Aaliyah's collar and shouted at her. "HUWAG NIYO AKONG GINAGAWANG TANGA." Before I can even think, I've grabbed his arms that made him let go of Aaliyah and throw him in the ground. "Hey are you okay?" I asked Ali while helping her to stand up properly. "O-okay lang ako sir." Nanginginig niyang sabi. "Leo take Aaliyah inside." He hurriedly assist Aaliyah inside and closed the door. "What the f**k do you think you're doing." I shouted when the security stood that bastard up. "Don't you know the word, NO. When I told you that I don't want to be part of your company I'm serious with that. Yet you keep insisting and when to a lenght that you even use my secretary to convince me." I grabbed his collar and looked at his eyes. "I can forgive that, but the fact that you lay your hands on her draws the line. I'm going to bury you dead, do you understand?" I could feel my blood going up in my head because of too much anger. "Get him out of here." I said and let go of him. When I entered the room I saw Aaliyah gazing far and shaking. "I should head out now sir, Ayusin ko lang po yung gulo sa labas." Leo said and went out. UMUPO si Axel sa tabi ni Aaliyah at hinawakan ang kamay nito upang kunin ang pansin ng babae. "Are you okay?" may sensiridad na tanong nito. "Nabigla lang po ako sir." Sabi ni Aaliyah at yumuko. Hinawakan naman ni Axel ang pisngi nito at inangat para tignan ang mukha ng babae. "Didn't I tell you to stay inside. Why did you even went out." Seryosong tumingin si Axel dito habang hinahaplos ang mukha. "Na rinig ko kasi na susuntukin daw niya si Leo, I just wanted to help him." sabi nito na ikinabuntong hininga ni Axel. "I get it that you're friends with Leo, but can't you prioritize yourself more? Lagi ka nalang napapahamak kakatulong sa mga tao sa paligid mo." Nuong nakaraang taon ay muntik ng mapahamak si Aaliyah dahil iniligtas nito ang isang babaeng muntik ng mabangga. Nuong isang buwan naman ay may hinarang itong magnanakaw sa flyover, at ngayon naman ay na kwelyohan siya habang pinipigilan ang nang gulo kanina. "Ano nalang kaya anag mangyayari sayo pag wala ako sa mga araw na iyon." Seryoso nitong sabi at niyakap si Aaliyah. Sa bawat kapahamakang hinaharap ni Aaliyah ay laging nanduon si Axel para tulungan siya at protektahan siya, na siyang nag bibigay kaguluhan sa isip sa isip ng babae. 'Gusto niya ba ako? Bakit ba grabe nalang ang pag aalala niya sa akin.' Tanong ni Aaliyah sa isip at bago pa man niya maitanong ay nag salitang muli si Axel. "Lets go, You might be hungry." Sabi neto at hinila na palabas ng opisina, sa labas ay binilinan muna ni Axel si Leo kung ano ang dapat na gawin at sinabihan ang mga ito na mag early out nalamang pag tapos na ang trabaho. Habang papunta sila sa kung saan ay walang umimik sa dalawa, na parang may tesyon na namamagitan sakanila. And What tension it is? We also don't know. Ang isa ay seryosong nakatingi sa kalsada at nag mamaneho, halatang malalim ang iniisip. Habang ang isa ay kwinekwenstyon parin ang intensyon ng lalaki sa lahat ng ginagawa nito. Huminto sila sa isang Diner, tahimik na lumabas sa sasakyan at umupo sa may bintana ng diner. "Anong gusto mong kainin?" tanong ng binata dito. "Kahit inumin lang sir, hindi po ako gutom." mahinang sabi nito. "No you need to eat." pilit nito at nag tawag ng waitress habang yumuko naman si Aaliyah. "Dalawang brunch set." malalim na sabi ni Axel sa waitress at tumingin na ulit kay Aaliyah. Pinuno ng katahimikan ang palig ng dalawa pero punong puno ng tanong ang dalawa. Gusto niya ba talaga ako? Do I really like her, like what the boys said? What if inooverthink ko lang. Why is she special to me. Bago pa man makapag salita si Axel ay nag bato na ng tanong si Aaliyah. "Sir, may gusto po ba kayo sa akin?" Mahinang tanong nito. Natigilan naman si Axel at na pa isip. Do I really like her? Nang pumasok ang tanong na iyon sa isipan nito ay bumalik lahat kung paano niya palihim na alagaan ang babae. Ang pag tanggap niya dito dahil hindi sa awa kundi dahil sa kyuryusidad na makilala ito. Ang pag alok na mag panggap siya bilang kasintahan niya sa anniversary ng magulang niya kahit hindi naman talaga niya kailangan. Ang inis niya sa lahat ng kaibigan everytime napapatawa nila ito. Ang pag sama niya sa lahat ng lakad nito outside the company kahit hindi naman kailangan. Ang pag aalala tuwing uuwi na ito ng gabi, kaya lagi niyang pinapauwi ng maaga. Ang pag tapos niya ng natitirang trabaho nito. Ang pag pili niyang umalis kanina para iligtas ito kahit nag hintay siya ng ilang oras para lang makausap si Prim. And with everything he realize. "Gusto kita Aaliyah."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD