Cyril POV
Nandito kami ngayon sa pinto ng bahay ko at hinatid ako ni Luther...
"Cyril... alis na ako ah... bukas susunduin kita ulit." Malambing na sabi ni Luther.
"Sige... ingat ka." Nakangiti kong sagot sa kanya.
"I love you Cyril..." Sincere at nakangiting sabi ni Luther.
"Thanks..." Yun na lang ang nasagot ko sa kanya.
Umalis na si Luther ng nakangiti...
Should I say... I love you too?
Nakokonsensiya kasi ako na thank you lang ang sinasagot ko... gusto ko sabihin na I love you too as friends pero baka iba ang isipin ni Luther...
Nagtaka ako ng ikutin ko ang doorknob kasi hindi naka-lock... kinakabahan ako... baka mamaya ninakawan na ako!
Wala na nga akong pera nanakawan pa ako?
Unti-unti kong inikot ang doorknob at dahan-dahan kong binuksan ang pinto... kinakabahan talaga ak
