มือบางทาบแผงอกแกร่งก็ตอนเขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ใจเต้นแรงตุบๆตามประสาคนประหม่า เธอไม่เคยใกล้ชิดใคร หรือมีใครมากระซิบกระซาบใกล้หน้ากันแบบนี้
“คาล..”
ยิ่งเรียกชื่อหวังเตือนสติ ก็ยิ่งสร้างความกระสันให้คนฟังเข้าไปใหญ่ ร่างสูงอมยิ้มคิดแผนร้าย หวังแกล้งร่างบางตรงหน้าให้หน้าแดงกว่าเดิม โดยการดันจมูกจมหายไปในแก้มเนียน หญิงสาวหลับตาพริ้ม มือเปลี่ยนเป็นขยุ้มเสื้อเขาแน่น
“ไม่เอา..”
รู้สึกได้ถึงแกนกายของเขาที่ขยายใหญ่ขึ้น พร้อมแล้วกับการใช้งาน ขณะถูไถตรงต้นขากระชับของตัวเอง
“ผมไม่ไหวแล้ว..”
เสียงแหบพร่ายังคงกระซิบคงที่ คราวนี้ปลายจมูกเลื่อนต่ำลงมาตรงซอกคอ ซุกไซ้เปรอะเปื้อนไปมาราวกับระบายสีบนแผ่นกระดาษ เปรียบเทียบปลายจมูกกับปากนั้นเป็นดินสอ สาวเจ้านิ่วหน้า ต้องยอมรับอารมณ์เร่าร้อนของเขานี้กำลังรบเร้าเชิญชวน ดิ่งลงลึกเข้าสู่ห้วงอารมณ์มืดดำ รัญจวนกระสันปานหุบเหว และหวังดีดทะยานขึ้นสวรรค์ชั้นสูงในช่ว
