The man that got away Playboy Series 1 (Percival Samaniego and Chandria Reyes story)

Percy's pov "I said no Dad pag pinilit nyo Yang Arrange marriage nayan I swear aalis ako dito sa bahay And youn will never see me again" Pananakot ko sa ama ko Gusto nya Kong Ipakasal sa anak Nang kumpare at major stockholder Nang company nya I'm just 22 I'm In a middle of enjoying my life tapos Gusto nya na Kong igapos sa kasal Kasal na yan Anas ko sa isip ko. Pag pinush ni Dad ang kasal nayan Ay aalis ako dito agad agad may Na itabi naman akong pera at may Ilang businesses na din ako, at ang Mga pinagkakatiwalaan kong mga Kaibigan ang mismong business Partners ko para pag dumating ang Panahon ay pwede na kong maging Independent at di naka asa sa pera Nang ama ko. "Dude totoo ba na ikakasal kana Sa anak ni Consi na si Amanda It's a good catch" Saad nang Kaibigan Kong si Dom "Edi Ikaw Ang magpa kasal dun Good catch Naman pala eh" I Sarcastically said "Anong balak mo bro knowing You alam kong may binabalak Ka " Turan ni Ricky "Sasabihan kona lang kayo pag Natuloy Ako sa Pina-plano ko" Imporma ko sakanila "hindi nyo Naman ako isusuplong sa ama Ko diba " Dugtong kopa "No dude" "Hindi bro" "Yow!!! Sorry I'm late so Anong pinag uusapan natin Dyan" Sabat ni Marcus "The Great Marcus laging late Fontabella" Turan ko "Sorry Tol may tinapos lang" Sagot nya sakin "Tinapos o may pinaraos " Dom boredly said "Hoy Ikaw domino tigil tigilan Mo ko ahhh" pang uuyam ni Marcus sa pangalan ni Dom "Hoy Ikaw Marc Columbus tigilan Mo din pag banggit nang pangalan Ko" Dom fired back "Magtigil nga kayo Ang papanghe Kasi nang mga pangalan nyo" I Said while laughing "Hiyang hiya kami sa pangalan Mo Percival pinaganda mo pa Percy, Percy" Sikmat ni Ricky "Ikaw Enrico Jr. wag Kang Maki Sali ah" Giit ko sa kaibigan Kong Si Ricky Nagtawanan kami pare-pareho Nang ma isip namin ganu ka Papanget ang mga ipinangalan Samin kaya Pina ikli nalang namin Apat. "Basta bro sabihan mo lang Kami we're more willing to help You" Pagbabalik ni Ricky sa pinag Uusapan namin "Salamat mga Pre maasahan Ko talaga kayong tatlo" Saad Ko sakanila "Ano pa nga ba" "We have no choice " "Wala eh!" Sagot nilang tatlo sakin na Akala mo ay napilitan ********************* Cianne's pov "Tay wag nyo pong sabihin Yan mabubuhay pa kayo at Makikita nyo pa ang magiging Apo nyo sakin" pagsamo ko Sa ama Kong namamaalam Na Lumubha na Kasi Ang sakit Nyang TB at dahil sa kinukulang Kami financially kaya need ko Mag stop sa pag aaral ko sa College at tulungan nalang si Nanay sa miliit na furniture shop Namin dito sa Siargao, Puro pang Pasalubong ang binibenta namin May rentahan din kami nang surf Board dahil nasa tabi nang dagat Lang ang tindahan namin. Ako ang tumatao sa shop habang Si inay ay naglalako nang iba't ibang Kakanin dun namin kinukuha ang Pang gastos namin sa renta sa bahay Sa shop sa tubig at ilaw, Pero kapos Pa din kaya lumubha at dina kinakaya Ni itay Ang sakit nya Ngayon ay nag Hahabilin na sya kay inay may Isang Ate Ako si Ate Nica matagal nya na Kami gustong ipunta sa Maynila kami Lang Ang ayaw dahil maiiwan Ang Shop Dito. "Sige na andoy kung nahihirapan Kana ay mag pahinga kana wag Mona kami isipin mag iina mo" Saad ni inay habang tumatangis "Ikaw nang bahala sa iyong Ina Cianne anak " tumango tango Ako "Opo Tay Ako na pong bahala Sakanya" umiiyak kong tugon Ilang minuto lang ay tuluyan Na ngang namaalam Ang aking Ama "Time of death 4:35 pm Sorry for your lose" Saad Nang Doctor samin Ilang Araw, linggo at buwan Na ang lumipas Mula nang Nawala si itay at kinukulit Na ulit kami ni Ate Nica na Pumunta nalang sa Maynila, At least dun magkakasama Kami ibenta na lang namin Ang shop Ang pinag bentahan Ay gawen namin puhunan sa Itatayo na maliit na business Ni inay pag natuloy kami sa Maynila. Isang license Nurse Kasi si Ate Sa maynila kaya di nya ma iwan Iwan ang work nya kinumbinsi Nya din Akong dun na lang mag Hanap nang trabaho dahil nga Madaming oportunidad daw sa Maynila. "Nay pumunta nalang kaya Tayo sa Maynila at least dun Magkakasama na tayo nila Ate At tutulungan nya kong Maka Hanap nang stable na work pag Andun na tayo" pangungumbinsi Ko kay inay nakaka engganyo nga Naman kasi ang mga sinabi ni Ate "Anak kung gusto mo pumunta Doon ay Sige pumaroon kana di Ko ma iiwan Ang shop eto nalang Ang ala-ala nang yumao nyong Ama satin" Malungkot na Saad Nang aking Ina "Hindi ko kayo Iiwan inay kung Saan kayo ay Doon din po ko Tsaka andito sa lugar na eto Ang na iwan na ala-ala ni Itay" I assured her na Hindi ko sya Iiwan kailanman "Lika na anak at matulog na Tayo" pag aaya ni inay sakin Para matulog "Sige inay at huhugasan ko lang Po etong mga Plato" Saad ko sa Aking ina