Chapter 31
Hindi nawala sa isipan ko ang nangyari sa pagitan namin ni Onyx nang gabi na ‘yon. Sa tuwing mababakante ang isip ko ay ang nakakahipnotismong mga mata ni Onyx ang nakikita ko at ang nakakalangong mga halik niya ang nararamdaman ko.
“Kanina mo pa hinahawakan ang labi mo, Jan. May masakit ba sa ‘yo?” biglang usal ni Dysea na nasa tabi ko.
Dali-dali kong inialis ang mga daliri ko na humihimas na pala sa labi ko. Hindi ko namalayan kanina na ginagawa ko na pala ‘yon nang hindi ko namamalayan. Ganoon ang epekto sa ‘kin ng ginawa ni Onyx. Hindi ko maipaliwanag ngunit tila may nagbago sa ‘kin. Hindi ko matukoy kung ano. Parang may nabuhay sa loob ng katawan ko na tanging si Onyx lang ang nakapagpagising.
“W-Wala naman, Dysea,” kabadong sagot ko. Binigyan ko siya ng isang ngiti. Hi
