Chapter 26
Pinagbigyan ko si Aling Josefa na manatili muna ako roon sa bahay sa likod ng karinderya nang natapos kaming mananghalian. Hindi ko rin magawang umalis kaagad dahil nakikita ko sa mukha ng mga bata na gusto pa nila akong makasama.
Nang sumapit ang ala-una ng hapon ay napagpasyahan kong magpaalam na sa mga bata dahil bigla kong naalala na wala pa palang sinaing sa bahay dahil hindi pa ako nakapagsaing. Bahagyang nalungkot ang tatlong bata ngunit pinakawalan din nila ako pagkaraan ng ilang segundong pilitan. Sinabi ko sa kanila na babalik na lang ulit ako bukas. Masaya naman sila nang dahil sa sinabi ko.
Habang naglalakad pabalik sa bahay ay iniisip ko na kung ano ang isasagot ko kung sakaling salubungin ako ng mga tanong ni Mama o ni Tiyo Isidro. May kaba sa kaloob-looban ko n
