Aslan ’la Şervan Ağa arasında geçen konuşmaya kulak misafiri olmamış olsaydım, belki de içimdeki bütün şüpheler susmaya devam edecekti. Ama o tartışma, Aslan ’ın benden gizlediği karanlık gerçeklerin kapısını araladı. Sessizce duvarın ardında, elim kalbimde dinledim.
“Gün gelip Ağa olduğumda yanımda kim olacak, karşımda kim olacak görürüz.” dedi Aslan, sesi sakin ama içinde volkanlar patlıyordu.
“Ben tercihlerimden memnunum.”
Şervan Ağa' nın öfkesi büyüktü. “Kırk yıllık dostlarımızı karşına almaktan mı memnunsun?” diye kükredi. O ses, taş duvarlara çarpıp geri döndü.
Aslan duraksamadan cevap verdi: “Öyle gerekti, öyle oldu.”
“Ya Mert Ağa olursa ne olacak?”
O an, Aslan’ ın susuşunda bir kırılma oldu. Zaten asıl meselesi buydu. Mesele sadece geçmiş dostluklar, güç ya da unvan değildi.
