Chapter 1
AFTER FOUR YEARS nagbabalik si dave sa pilipinas matapos mabalitaan na pumanaw ang kinamumuhiang ama hindi upang ipagluksa kundi upang ipag diwang
ang pagkawala nito.
mababakas sa mukha ni Dave ang matinding saya. habang sinasalubong si Eugene na siyang sundo niya sa airport.
good morning sir.. nakangiting bati sa kanya nang kanyang katiwala. ito ang tagabalita niya sa kaganapan sa luob nang hacienda, mansion at sa villamore realty.
good morning.. tipid niyang tugon na pumasok sa pintuang nang sasakyan matapos iyun buksan para sa kanya.
saan po tayo? tanong nito sa kanya.
sa puntod ni mommy..dumaan ka muna sa isang flower shop. muli ay tipid niyang tugon bilang utos dito.
ilang taong ding hindi niya nadalaw ang puntod nito.
matapos iparada ni Eugene ang sasakyan sa tapat nang isang flower shop ay bamaba ito upang bumili. nanatili lamang siya sa luob na tinitingnan ang hawak na cellphone. kanina pa iyun nag r-ring at tumatawag ang kasintahang si shantal. Alam narin nitong nakabalik na siya nang pinas.
sa halip na sagutin ay pinatayan niya ito nang cellphone. susurpesahan nalang niya ito.
muling pina andar ni Eugene ang sasakyan matapos bumili nang bulaklak at duro diritso na sila sa manila cemetery.
sir nandito na po tayo. pukaw ni Eugene sa kanya. bumaba ito upang pag buksan siya nang pinto.
bitbit ang bulaklak na lumabas siya at humakbang palapit sa lipada nang ina.
" i know you hear me mom and you also know how much i miss you .. bulong nang isip niya sa kabila nang pagiging matatag niya ay di mapigilang tumulo ang luha. mabuti nalang at malayo si eugene. dahil ayaw niyang makita nitong sa laki niyang tao ay umiiyak siya.
hindi man niya aminin ay kahinaan niya ang kanyang ina at nawala ito sa mga panahong hindi pa siya handa.. isang masakit na alaala kung paano ito nag paalam sa kanya at sariwa pa iyun sa kanya. ganun man pilit niyang kinalimutan iyun dahil naipag higanti na ito.
lalo at wala na ang kanyang ama... sa wakas makakakilos narin siya nang maayos at makakapamuhay na walang mag mamando sa kanya. kasabay nun ay ang pagkawala nito ay ang paglimot sa matinding galit niya reto.
matinding galit na naging dahilan upang sirain niya ang dangal nang isang babae bilang ganti nang kasamaan at kalupitan nito sa mommy niya.
tuloy tuloy sila sa mansiyon matapos dalawin ang puntod nang ina. tulad nang dati ay maganda parin ang bahay pero sa kabila nang kagandahan nun ay nababalot iyun nang kalongkutan.
hinubad niya ang suot na polo pag dating sa kanyang kwarto at humarap sa kasing taas niyang salamin at tinitigan ang nag markang kalmot nang babaeng ginahasa niya. at sa tuwing mapag mamasdan iyun ay bumabalik sa nakaraan niya ang nangyari.
hindi niya Alam na nag marka iyun sa dibdib niya na kahit pilit pinatanggal sa mga experto ay walang nakatanggal nun. siguro nga nangyari ang bagay na iyun dahil sa kapangahasan niya upang sa tuwing haharap sa salamin maaalala niya ang babae.
oo.. at hindi niya na iyun nakalimutan pagkatapos nang insidinti ganun man wala siyang pinag sisisihan dahil mas masakit sa kanya ang pagkawala nang kanyang ina nuong Bata pa siya..
nag palit siyang nang damit at pagkatapos ay tinungo ang sasakyan.
sir ipag mamaneho ko po ba kayo? magalang na tanong ni eugene.
hindi na.. uuwi ako sa hacienda ngayon pakisabihan ang mayordoma.. tugon niya na sumakay na at pinasibad ang sasakyan.
saktong alas tres nang hapon papasok na siya sa probensya na kanyang kinalakhan kasabay nang maraming alaalang iniwan. mga masasakit na alaala na ginumon ang kanyang buong sistema kaya hindi niya namalayan ang marahang pag giwang nang sasakyan at kasabay nun ang pag tilamsik nang malakas na tubig mismo sa isang babaeng walang ka Malay-malay na nag lalakad habang hila ang isang travel bag.
napahinto siya sa may unahan upang humingi sana nang tawad sa babae. ngunit nakita niyang galit na galit nitong pinag sisipa ang gulong nang kotse niya at walang habas na pinag hahampas ang bintana nang kanyang kotse.
binuksan niya ang bintana nang kotse upang mag Tama ang mga Mata nila subalit umurong ang dila niya pagkakita sa babae dahil kaylan man hindi niya pweding makalimutan ang mukha nito. ang babaeng may gawa sa piklat ng sa kanyang dibdib.
mabilis niyang isinara ang bintana nang kotse niya at walang anumang pinaharorot iyun.
"she's more beautiful than ever..bulong nang utak niya
