ORZON’S POV
Ang sakit ng ulo ko at pakiramdam ko ay para itong nabibiyak, kaya naman sinapo ko ito. Iminulat ko ang dalawang mata ko at bakit madilim sa kinaroroonan ko?
Pinagmasdan ko kung nasaan ako, pero hindi naman ito ang apartment ko.
“Nasaan ako?” sambit ko. Bumangon ako. Pero, ang sakit ng katawan ko. Naalala ko kung anong nangyari kanina at may pumalo sa aking ulo. “Shît!” usal ko. Pinilit kong tumayo nang bumukas ang pinto. “Sino ka?” tanong ko.
Hindi ko masyadong makita ang mukha nito dahil nga medyo madilim. At bibig hanggang baywang lang ang tanging nasisinagan ng liwanag na nagmumula sa labas.
“Hindi mo na agad ako kilala, Professor?” ngisi na sambit nito, kaya nabosesan ko ito.
“Favien? Anong kalokohan ko ‘to, Favien! Kung gusto mo nang suntukan, sa labas tayo!” se
