Elinde telefonu öylece ayakta dikiliyordu Nazlı. Az önce yapmış olduğu görüşmenin gerçekliğine inanmak ister gibiydi. Arayan kişi gerçekten Seher miydi? Kendisiyle görüşmek istediğini belirtmişti Seher. Peki Nazlı bu talebi neden geri çevirememişti? Neden "Hayır" dememişti de, "Tamam" derken bulmuştu kendisini?
"Arayan kimdi Nazlı?" diyerek kızının yanına gelmişti Şerife Hanım.
Annesinin sesiyle, düşüncelerinin arasından sıyrıldı genç kadın. "Eski bir arkadaş," demekle yetindi sadece.
"Nazlı, bugün senetleri almaya gideceksin öyle değil mi?"
"Evet, ama öncesinde bankaya uğramam gerekiyor. Sonrasında şirkete giderim." Tüm bunlardan önce eski bir arkadaşıyla görüşeceği gerçeğini ise kendisine sakladı. "Ağabeyim gitti mi?"
"Evet, biraz önce çıktı. Hadi sen de aşağı in de, kahvaltını yap
