Uyandığından beri bakışlarını kollarının arasında huzurla uyuyan kadından alamıyordu. Geçmişte onu tıpkı şu anda olduğu gibi, yeni güne uyandığı her sabah kollarının arasında sıkıca tutabilmeyi ne çok hayal etmişti halbuki. Şimdi tüm hayalleri yavaş yavaş gerçekleşiyordu, en büyük hayali, sevdiği ise ait olduğu yerde, kollarının arasındaydı.
Nazlı’nın düzenli nefes alış verişlerini dinlemek bile Kenan’ı mutlu etmeye yetiyordu. Karısının da bulunduğu yerden memnun olduğu anlamına geliyordu bu genç adam için.
Güneşin odadan içeri sızan ilk ışıklarıyla birlikte açmıştı gözlerini Kenan ve o andan itibaren sanki gerçekliğine inanmak istermiş gibi bakışlarını Nazlı’nın güzel yüzünden koparabilmeyi başaramamıştı. Kollarının çemberini biraz daraltsa, sanki onun canını acıtabilirmiş gibi geliyord
