55- Bir Zamanlar Kardeştik

3135 Words

ASENA Nefesim kesildi. Gözlerime inanamıyordum. O... bana mesaj atmıştı. Nasıl bulmuştu bu numarayı? Elbette bulabilirdi. O Orgeneral Turgut’du. Volkan’a baktım, hâlâ bankta oturuyor, telefonuyla meşguldü. Hızlıca mesajı gösterdim ona. Volkan’ın yüzü aniden gerildi. “O... sana mı yazdı?” diye fısıldadı şaşkınlık ve endişeyle. Başımı salladım, parmaklarım titriyordu. “Ne yapmalıyım? Cevaplamalı mıyım?” Volkan bir an düşündü, sonra başını salladı. “Evet. Ama dikkatli ol. Ona bir şey belli etme. Sade ve kısa.” Nefesimi tutarak, titreyen parmaklarımla mesajı yanıtladım. “Şu an hastanedeyim. Yarın görüşelim.” Mesajı gönderdim ve bir cevap beklemeye başladık. Her saniye bir asır gibi geliyordu. Orgeneral Turgut benimle neden konuşmak istiyordu? Beni tehdit mi edecekti? Yoksa ittifak mı ön

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD