ASENA
Davet neredeyse bitmek üzereydi. Son tatlılar servis edilmiş, konuklar yavaş yavaş ayrılıyordu. Mutfakta, bitkin ama bir o kadar da gergindim. Tüm geceyi, terastaki buluşmayı ve Civan’la olan garip karşılaşmayı düşünerek geçirmiştim. Yardımcıma son talimatları verirken, cebimdeki telefon titredi. Hızlıca bir kenara çekilip ekrana baktım.
Bilinmeyen bir numaradan gelen kısa bir mesajdı: “Her şeyi hatırlamak istiyorsan, 3. Kattaki 307 numaralı odaya gel. Yalnız gel. Zaman daralıyor.”
Mesajı okuyunca, kanım dondu. Bu kimdendi? Terastaki kadın mı? Civan mı? Yoksa bir tuzak mı? Ama “her şeyi hatırlamak” sözleri, içimdeki o umutsuz merakı körükledi. Riskliydi, evet. Ama cevaplar bu kadar yakınken duramazdım.
Ayaz’a kulaklıktan haber verdim. “Bir mesaj aldım. 307 numaralı odaya çağırıyo
